กู้ชิงเก็บกระบี่บิน ลืมตาขึ้นมา มองเห็นผู้เป็นอาจารย์ยืนอยู่เบื้องหน้าตน จึงอดรู้สึกตกใจไม่ได้ รีบลุกขึ้นยืนทำการคารวะ จากนั้นเขารับรู้ได้ว่าไอพลังของจิ๋งจิ่วมีความดุดันกว่าในเวลาปกติเล็กน้อย น่าจะเพิ่งผ่านการต่อสู้มา จึงเกิดความรู้สึกระแวดระวัง เรียกกะบี่บินออกมาแล้วถามว่า “อาจารย์ เกิดเรื่องหรือขอรับ?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “เรื่องของจัวหรูซุ่ย”
กู้ชิงงุนงง พลางถามอย่างไม่แน่ใจ “แก้ไขแล้วหรือขอรับ?”
จิ๋งจิ่วส่งเสียงอืม
กู้ชิงดีใจ
แม้นจะเป็นศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างเหมือนกัน แต่เรื่องที่เขาคิดมีมากกว่าหยวนฉวี่ เผลอๆ อาจจะมากกว่าเจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่วเสียด้วยซ้ำ
ยอดเขาเสินม่อไม่มีผู้อาวุโสที่มีสภาวะสูงส่ง ท่านไป๋กุ่ยก็ไม่สามารถอยู่ที่ยอดเขาไปตลอดได้ อย่างนั้นก็ได้แต่ต้องอดทนผ่านความยากลำบากไปด้วยตัวเอง
การอดทนจำเป็นต้องใช้เวลา และเวลาก็ได้แต่ต้องพึ่งพาบารมีที่เหลืออยู่ของปรมาจารย์อาจิ่งหยาง เช่นนั้นยอดเขาเสินม่อก็มิอาจแพ้ได้
ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้กับศิษย์สำนักเดียวกันหรือว่าผู้บำเพ็ญพรตสำนักอื่น แพ้ยิ่งน้อยยิ่งดี ถ้าเกิดแพ้ ก็ต้องรีบชนะกลับมาให้เร็วที่สุด
เหมือนอย่างอาจารย์
แต่แน่นอน ก็มีเพียงอาจารย์อีกเช่นเดียวกันที่ทำแบบนี้ได้
กู้ชิงคิดในใจ
จิ๋งจิ่วมองดูกระบี่บินของเขา กล่าวถามว่า “จะเปลี่ยนไหม?”
สภาวะขั้นคเนจรต้องเริ่มเลี้ยงผีกระบี่ ดังนั้นหากผู้ฝึกกระบี่อยากจะเปลี่ยนกระบี่ ทางที่ดีควรจะเ
