ปลี่ยนตั้งแต่ก่อนที่จะเข้าสู่ขั้นคเนจร
กู้ชิงมองกระบี่ในมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่ก่อนกล่าวว่า “ไม่ดีกว่าขอรับ”
เขารู้ว่าในเมื่ออาจารย์พูดเช่นนั้น อย่างนั้นอาจารย์ก็ต้องหากระบี่ที่ดีมาให้ตนได้แน่นอน เผลอๆ อาจจะเป็นกระบี่ชั้นเซียนเหมือนอย่างกระบี่ทะเลคราม
ไม่เปลี่ยนกระบี่ เช่นนั้นภายหลังเขาก็ได้แต่ต้องใช้กระบี่ธรรมดาเล่มนี้ไปตลอด
แต่เขาก็ยังปฏิเสธ
เขามีความผูกพันกับกระบี่บินเล่มนี้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเหตุผลที่สำคัญกว่านั้นอีก
“หลักการกระบี่แข็งแกร่งตามคน ศิษย์มิกล้าลืมแม้เพียงครู่เดียวขอรับ”
กู้ชิงมองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวอย่างจริงจัง “อาจารย์ใช้กระบี่อัปลักษณ์ที่ธรรมดาเล่มนี้ยังสามารถเอาชนะศิษย์พี่จัวได้ ข้าเองก็ทำได้เช่นกัน”
จิ๋งจิ่วพลันพบถึงปัญหาหนึ่ง
เจ้าล่าเยวี่ยไล่ตามสิ่งที่เรียกว่าการต่อสู้อย่างยุติธรรม พยายามสะกดพลังของกระบี่มิคำนึงเอาไว้ ถึงได้พ่ายแพ้ให้แก่จัวหรูซุ่ย
กู้ชิงไม่ยอมเปลี่ยนกระบี่
หยวนฉวี่มักจะถูกศิษย์น้องอวี้ซานด่าบ่อยๆ
วานรเหล่านั้นเมื่อก่อนก็เคยถูกวานรที่ยอดเขาซื่อเยวี่ยรังแกบ่อยๆ
บนยอดเขาเสินม่อมีแต่พวกซื่อบื้อ รวมไปถึงหลิ่วสือซุ่ยที่วัดกั่วเฉิงในตอนนี้ด้วย
ไม่รู้ว่าพวกเขาเลียนแบบใครมา
จิ๋งจิ่วคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เดินออกมาด้านนอกเรือน หยิบเอาเก้าอี้ไม้ไผ่ออกมา
ภาพจากไข่มุกคืนสวรรค์ยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน เพียงแต่ดูจางกว่าในตอนกลางวัน ตอนนี้กำลังฉายภาพดวงดาว ทับ
