ซ้อนกับดวงดาวของจริง ยากจะแยกแยะได้ว่าอันไหนเป็นของจริงอันไหนของปลอม มีความรู้สึกเหมือนภาพลวงตา
ในค่ำคืนที่งดงามเช่นนี้ จู่ๆ เขาพลันรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง
ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องเอายันต์เซียนวัฒนะมาให้ได้ เช่นนั้นเขาก็ต้องแย่งชิงกับผู้แสวงมรรคาเหล่านั้น และอาจจะต้องสู้กัน ไม่แน่อาจจะต้องใช้กระบี่เซียนแห่งยมโลกออกมา
คืนนี้เขาใช้ชิงซานมาเป็นพยานว่าวิชาที่ตนเองใช้คือร่างกระบี่ไร้ลักษณ์แต่กำเนิด ก็เพราะไม่อยากให้สำนักจงโจวพบเห็นถึงปัญหา
แต่เหตุใดภายในใจกลับยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง?
เขาหลับตา นิ้วมือเคาะไปเบาๆ บนที่พักแขนของเก้าอี้ไม้ไผ่ เริ่มทำการคิดคำนวณ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร เขาลืมตาขึ้น มั่นใจในความรู้สึกของตัวเอง แต่กลับไม่สามารถคำนวณได้ว่าความรู้สึกนั้นมาจากไหน
……
……
หลังจากนั้นสิบวัน งานเลี้ยงก่อตั้งสำนักสามหมื่นปีของสำนักจงโจวก็ดำเนินมาถึงช่วงท้าย
การสาธยายธรรมของนักพรตแต่ละท่านได้จบสิ้นลงแล้ว ผู้บำเพ็ญพรตสำนักต่างๆ และผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักเหล่านั้นไม่มีใครจากไปแม้แต่คนเดียว เพราะส่วนที่สำคัญที่สุดของงานกำลังจะเริ่มขึ้น
วันนี้คือวันที่จะแสวงมรรคา
ว่ากันว่ายันต์เซียนวัฒนะเป็นยันต์เซียนที่เซียนไป๋เริ่นทิ้งเอาไว้ในตอนที่บรรลุกลายเป็นเซียน ถึงแม้จะเป็นแค่ยันระดับสอง แต่ยังคงเป็นของล้ำค่าในโลกมนุษย์
ใครจะได้ยันต์เซียนวัฒนะไปครอบครอง? นี่คือเรื่องที่ทั่วทั้งเขาอวิ๋นเมิ่งไปจนถึงทั่วทั้
