ตว์ประหลาดจริงๆ
ปัญหาอยู่ที่ว่า เหตุใดจิ๋งจิ่วจึงรับมือได้?
ไป๋เจ่าค่อนข้างเป็นห่วงจิ๋งจิ่ว เพราะว่ากระบี่ของจิ๋งจิ่วนั้นเสียเปรียบจริงๆ
จัวหรูซุ่ยเป็นศิษย์คนสุดท้ายของเจ้าสำนักชิงซาน
กระบี่บินของเขาดูเหมือนธรรมดา แต่ความจริงแล้วระดับชั้นมิธรรมดา เกรงว่าจะเหนือกว่ากระบี่ทะเลครามของกั้วหนานซานเสียด้วยซ้ำ ถือเป็นกระบี่เซียนชั้นสูงที่แท้จริง
ต่อให้วิถีกระบี่ของจิ๋งจิ่วจะไม่ได้ด้อยไปกว่าจัวหรูซุ่ย แต่กระบี่ที่น่าเกลียดเล่มนั้นจะรับการโจมตีที่คุ้มคลั่งเช่นนั้นได้อย่างไร?
ประกายไฟจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในม่านตาของถงเหยียน
เขาเองก็มองไม่เห็นความเป็นไปได้ที่จิ๋งจิ่วจะโจมตีกลับหรือมีโอกาสชนะเลย จึงรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ
……
……
“ศิษย์หลานไป๋ โปรดคลายข่ายพลังด้วย”
ในท้องฟ้ายามค่ำคืนพลันมีเสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้น
ไป๋เจ่าฟังออกว่านั่นเป็นเสียงของผู้อาวุโสเยวี่ยเชียนเหมิน จึงจนปัญญา ได้แต่ต้องคลายข่ายพลังที่อยู่ด้านนอกหุบเขาออก
ทันทีที่ข่ายพลังถูกคลายออกก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศดังแน่นขนัด จากนั้นมองเห็นลำแสงหลายสิบสายส่องสว่างท้องฟ้ายามค่ำคืน
แม้นจะได้รับการเตือนมาก่อนล่วงหน้า แต่จิ๋งจิ่วก็คิดไม่ถึงว่าระดับของวิถีกระบี่ของเด็กคนนี้จะยอดเยี่ยมจริงๆ สุดท้ายก็ยังทำให้เขาอวิ๋นเมิ่งรู้ตัวได้
คนจากสำนักจงโจวและสำนักชิงซาน แล้วยังมีผู้เข้าร่วมงานคนอื่นอย่างสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย สำนักคุนหลุ
