น สำนักต้าเจ๋อต่างรีบเดินทางมาเมื่อทราบข่าว พวกเขามองจากบนฟ้าลงมายังเบื้องล่าง
ภาพภายในหุบเขาปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน
ประกายไฟเต็มท้องฟ้า จิ๋งจิ่วและจัวหรูซุ่ยอยู่ในนั้น
ข่ายพลังถูกคลายออก ลมจากด้านนอกหุบเขาไหลทะลักเข้ามา พัดพาเอาประกายไฟเหล่านั้นลอยขึ้นไปด้านบน ดูคล้ายหิ่งห้อยจำนวนนับหมื่นที่บินขึ้นไปพร้อมกัน
ทุกคนย่อมต้องรู้ว่าประกายไฟเหล่านี้คือร่องรอยที่เกิดจากการปะทะกระบี่ของจิ๋งจิ่วและจัวหรูซุ่ย จึงรู้สึกตกตะลึงเป็นยิ่งนัก
สองคนนี้แข็งแกร่งถึงขนาดนี้เลยหรือ
ศิษย์หนุ่มสาวเหล่านั้นต่างกำลังครุ่นคิดว่าหากในเวลานี้เป็นตนเองที่ยืนอยู่ในหุบเขา เกรงว่าคงจะถูกกระบี่บินฟันเป็นชิ้นๆ ไปตั้งนานแล้ว เหล่าผู้อาวุโสที่มีสภาวะล้ำลึกต่างกำลังหวนนึกถึงตนเองในสมัยที่อายุเท่านี้ว่ามีฝีมือระดับนี้หรือเปล่า จากนั้นพลางส่ายศีรษะอย่างทอดถอนใจ ในใจครุ่นคิดว่าเทียบไม่ได้เลย
มิเสียทีที่จัวหรูซุ่ยเป็นศิษย์คนสุดท้ายของเจ้าสำนักชิงซาน สมแล้วที่เป็นสัตว์ประหลาดที่เอาชนะเจ้าล่าเยวี่ยได้ แข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ จิ๋งจิ่วเองก็ไม่เสียทีที่เป็นศิษย์หลานของนักพรตจิ่งหยาง คิดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถรับมือกับการโจมตีอันคุ้มคลั่งของอีกฝ่ายได้ ทุกคนต่างบอกว่าสภาวะเขาหยุดนิ่งไปสิบปี ไฉนดูมิคล้ายจะเป็นเช่นนั้นเลย?
……
……
จิ๋งจิ่วรับรู้ได้ถึงการมาเยือนของคนที่อยู่ในท้องฟ้าเหล่านั้น คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย
เขาเคยชินกับการที่ถูกผู้
