ได้ ว่ากันว่าทุกอย่างในโลกแห่งความฝันล้วนแต่เหมือนจริง เมื่ออยู่ในนั้นจะสามารถรับรู้ได้ถึงฟ้าดิน เรื่องราวบนโลก นิสัยคน —- การใช้ชีวิตบำเพ็ญเพียรอยู่ในโลกแห่งความฝัน ใช้วันเวลาชะล้างใจแห่งเต๋า ก็เหมือนกับการธุดงด์ในโลกปุถุชนของวัดกั่วเฉิง เพียงแต่เป็นเพราะความต่างของเวลาในโลกแห่งความจริงและโลกแห่งความฝัน กระบวนการรับรู้สิ่งต่างๆ ภายในโลกแห่งความฝันจึงถูกบีบให้หดสั้นลงได้ แต่แน่นอนว่าสิ่งที่ได้รับย่อมไม่อาจเหมือนจริงเหมือนอย่างการลงมาเดินในโลกปุถุชน
จิ๋งจิ่วคิดขึ้นมาว่าเมื่อครู่น่าจะขอของบางอย่างมาจากเซ่อเซ่อ
ห่างออกไปมีเสียงดนตรีดังลอยขึ้นมา การเทศนาธรรมในวันนี้เสร็จสิ้นลงแล้ว
จิ๋งจิ่วเดินลงไปทางด้านล่างภูเขา มองหาศิษย์สำนักจงโจวผู้หนึ่ง จากนั้นถามว่าสมณะของวัดกั่วเฉิงพักอยู่ที่ไหน
ศิษย์สำนักจงโจวผู้นั้นพาเขาไปยังหุบเขาทางด้านตะวันออกแห่งหนึ่ง ก่อนจะบอกลา
ท้องฟ้ายามเย็นมาเยือน วัดสองสามแห่งที่อยู่ในหุบเขายิ่งดูเงียบสงัด
วัดกั่วเฉิง สำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยและสำนักฌานเป่าทงล้วนแต่พักอยู่ในหุบเขาแห่งนี้
สำนักจงโจวเป็นสำนักพลังจักรวาล แต่กลับมีวัดมากมายขนาดนี้ ไม่รู้ว่าควรจะบอกว่าสำนักจงโจวเปิดกว้างหรือว่าชอบความหรูหรา
ในตอนที่จิ๋งจิ่วเดินไปถึงวัดที่สมณะของวัดกั่วเฉิงพัก ไป๋เจ่าก็รอเขาอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว
นางเป็นบุตรสาวคนเดียวของสำนักจงโจว วันนี้น่าจะยุ่งวุ่นวายถึงจะถูก แต่นางกลับมาปรากฏตั
