านั้นยังมากันมากขนาดนี้ ย่อมต้องทำให้เกิดการถกเถียงพูดคุยเป็นอย่างมากแน่นอน
มีผู้บำเพ็ญพรตคนหนึ่งถามสหายที่อยู่ข้างกายว่าครั้งนี้ใครเป็นผู้นำคณะของชิงซาน ในตอนที่รู้ว่าสองเจ้าแห่งยอดเขาอย่างฟางจิ่งเทียนและหนานว่างต่างก็มากันทั้งคู่ เขาก็ยิ่งรู้สึกตกใจมากกว่าเดิม
“ครั้งนี้ชิงซานให้เกียรติจงโจวเป็นอย่างมากเลยนะเนี่ย”
สหายผู้นั้นส่ายศีรษะพลางกล่าวว่า “ไม่ใช่เพียงเท่านี้ ได้ยินว่าในตอนที่งานชุมนุมเริ่มขึ้น เจ้าสำนักหลิ่วฉือจะมาเยือนด้วยตนเองอีกด้วย”
ผู้บำเพ็ญพรตผู้นั้นรู้สึกไม่เข้าใจ กล่าวถามว่า “เพราะเหตุใด?”
ในฐานะที่เป็นสองผู้นำแห่งโลกบำเพ็ญพรต แต่ไหนแต่ไรมาความสัมพันธ์ของสำนักชิงซานและสำนักจงโจวมีความแปลกพิกลเล็กน้อย หรือพูดอีกอย่างคือกระอักกระอ่วน
ในตอนที่นักพรตจิ่งหยางบรรลุกลายเป็นเซียน สำนักจงโจวก็มิได้ส่งคนมา นี่คือสิ่งยืนยัน
ในการประลองวิถีพรตของงานชุมนุมเหมยฮุ่ยเมื่อหลายปีก่อน ไป๋เจ่าซึ่งเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของเจ้าสำนักจงโจวถูกจิ๋งจิ่วที่เป็นศิษย์ของชิงซานช่วยชีวิตเอาไว้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายดีขึ้นเล็กน้อย
แต่เนื่องเพราะความขัดแย้งเรื่องตำแหน่งผู้สืบทอดราชบัลลังก์ในเมืองเจาเกอในหลายปีนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เหตุใดจู่ๆ สำนักชิงซานถึงได้ให้เกียรติสำนักจงโจวขนาดนี้?
……
……
เมื่อเห็นศิษย์ชิงซานมาเยือนเขาอวิ๋นเมิ่ง ศิษย์ของสำนักใหญ่ๆ ที่ทราบถึงส
