ทักทายม้าเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
ในตอนที่เดินออกมาจากสำนักแม่ชี เขาไม่อาจสะกดอารมณ์ภายในใจเอาไว้ได้อีก ส่งเสียงตะโกนออกมาอย่างดีใจ จากนั้นรีบเอามือปิดปากตัวเอง
หลายวันหลังจากนั้น คุณชายหลี่ก็ไม่ได้ไปยืนตากแดดตากฝนอยู่ด้านนอกสำนักแม่ชีอีก หากแต่แอบเข้ามาในสำนักแม่ชีหลังตกกลางคืน บรรเลงบทเพลงสักหลายเพลง
ไม่มีใครมาสนใจเขา มีเพียงแค่ม้าตัวนั้นที่ฟังอย่างเงียบๆ แต่เขาก็ยังมีความสุข
ขอเพียงเสียงพิณอยู่ที่นี่ อย่างไรนางก็ต้องได้ยิน
……
……
ปลายด้านนั้นของสะพานหิน หมอกบางไม่สลายหายไป
หน้าต่างทรงกลมในห้องภาวนา จิ๋งจิ่วและกั้วตงนั่งหันหน้าเข้าหากัน ฟังเสียงพิณอย่างเงียบๆ
จิ๋งจิ่วดีดพิณไม่เป็น
กั้วตงเคยได้ที่หนึ่งในการประลองวิถีพิณในงานชุมนุมเหมยฮุ่ย เแต่กลับดีดพิณไม่เป็นเช่นกัน
แต่พวกเขาฟังออกถึงเสียงพิณที่ดีและไม่ดี
เสียงพิณของคุณชายหลี่นั้นไม่เลว ใสสะอาดเป็นอย่างมาก
พวกเขาถึงได้ไม่ไล่คุณชายหลี่ไป
บทเพลงเมื่อครู่คือสายน้ำไหล
ที่กำลังดีดอยู่ในเวลานี้คือค่ำคืนมีความสุข
จิ๋งจิ่วรู้ว่านี่คือบทเพลงสุดท้ายของคืนนี้
วันเวลาไหลไปอย่างเงียบๆ ราวสายน้ำ
เมื่อมีเสียงพิณคลอเคลีย หน้าร้อนก็คล้ายไม่ได้ทุกข์ทรมานเหมือนอย่างก่อนหน้านี้อีก อีกทั้งยังค่อยๆ เย็นสบาย เรียกได้ว่าเป็นค่ำคืนที่มีความสุข
ในคืนหนึ่ง เสียงพิณไม่ได้ปรากฏขึ้น
จิ๋งจิ่วและกั้วตงสบตากัน ไม่ได้พูดอะไร
……
……
หลายวันหลังจากนั้น เสียงพ
