าพัดชายเสื้อ เจตน์กระบี่ยังคงมิจางหาย
หยวนฉวี่รับรู้ได้ถึงจิตสังหารที่แฝงอยู่ในกระบี่นี้ ใบหน้าขาวซีด
ไม่รู้ว่ากู้ชิงที่อยู่ริมธารจินเปี้ยนจะรู้สึกอย่างไรบ้าง
……
……
นอกจากชิงซานแล้ว ย่อมต้องมีคนอื่นที่ถามหาเบาะแสของจิ๋งจิ่วจากเจวี่ยนเหลียนเหริน
เจวี่ยนเหลียนเหรินไม่ได้ให้ข้อมูลอะไรมากนัก อย่างเช่นรถเข็นคันนั้นและสถานที่สุดท้ายที่จิ๋งจิ่วปรากฏตัว แต่พวกเขากลับไม่ลืมที่จะพูดเรื่องกระบี่เหล็กที่อยู่ด้านหลังของจิ๋งจิ่ว
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นข้อมูลที่พวกเขาจงใจเลือกมาแล้ว
ทุกคนต่างรู้ว่าหลายปีนี้ที่จิ๋งจิ่วหายตัวไป ก็เพื่อเตรียมบรรลุสภาวะ คนที่รู้ว่าเขาเดินทางไปเมืองเจาเกอนั้นมีน้อยมาก แล้วก็ยิ่งไม่มีใครรู้ว่าเขาเคยไปยังทะเลตะวันตก
กระบี่เหล็กยังอยู่…อย่างนั้นก็แสดงให้เห็นว่าสภาวะของเขายังหยุดนิ่ง เรียกได้ว่ากระทั่งขั้นมิประจักษ์ก็ยังไม่บริบูรณ์เลยด้วยซ้ำ
นี่ทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญพรตหลายๆ คนต่างรู้สึกทอดถอนใจ
หรืออัจฉริยะผู้หนึ่งจะหยุดอยู่เพียงเท่านี้ จากนั้นถูกวันเวลาอันยาวนานกลืนกินจนกลายเป็นชื่อที่ผู้คนเอ่ยถึงขึ้นมาเป็นครั้งคราว?
……
……
ใบไม้ผลิไป ฤดูร้อนมาเยือน
เมืองต้าหยวนเป็นเมืองสำหรับพักผ่อนในฤดูร้อนที่มีชื่อเสียงที่สุดบนแผ่นดินเฉาเทียน แต่มันก็ยังร้อนอบอ้าวอยู่เล็กน้อย
ภายในห้องภาวนา กั้วตงตื่นขึ้นมาเป็นครั้งที่เก้า
ไหมฟ้าบนร่างกายของนางเปลี่ยนเป็นสีขาวจนหมดแล้ว เมื่อสัมผัสถูกลมที่พั