ค่อนข้างอ่อนแอ แต่สีหน้ากลับดูสงบนิ่ง คล้ายมองเห็นความตายจนชาชิน
ดวงตาของคุณชายเป็นประกายขึ้นมา คล้ายกับดวงดาวอย่างไรอย่างนั้น
ในที่สุดเขาก็หาแสงสว่างสายนั้นของตัวเองพบ
กั้วตงไม่ชอบสายตาอันเร่าร้อนเช่นนี้ ก็ว่า “ไปกันเถอะ”
จิ๋งจิ่วเข็นรถเข็นออกไป
คุณชายมองดูพวกเขาจากไปอย่างงุนงง ครู่หนึ่งถึงจะได้สติขึ้นมา ก่อนจะรีบตามไปแล้วกล่าวขอบคุณ พร้อมถามว่าพวกเขาเป็นใครมาจากไหน
จิ๋งจิ่วไม่ได้สนใจเขา
กั้วตงไม่ได้มองเขา
คุณชายคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง เขารู้สึกว่าท่าทีของตัวเองนั้นรีบร้อนไปจริงๆ จึงพูดอย่างติดๆ ขัดๆ ว่า “ทั้งสองท่าน ทั้งสองท่านเป็น…”
จิ๋งจิ่วไม่คิดจะตอบคำถามนี้
ความจริงแล้ว เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกับนางควรจะถือว่ามีความสัมพันธ์แบบไหนกัน
ในช่วงเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา พวกเขาเคยสู้กันมาหลายครั้ง แต่การชนะแพ้กลับไม่สำคัญ
ต่างมุ่งสู่มรรคา แต่กลับเดินไปบนเส้นทางที่แต่งต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ไม่ใช่ศัตรู แต่สาบานว่าจะไม่พบกันอีก
นี่มันคือความสัมพันธ์แบบไหนกัน?
เจ้าล่าเยวี่ยเคยฟังเรื่องราวในอดีตของนักพรตจิ่งหยางและเหลียนซานเยวี่ย นางก็เคยมีการวิเคราะห์ของตัวเองอยู่
ความสัมพันธ์แบบนี้มีความซับซ้อน
ดังนั้นในตอนที่นางเจอกับสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย ถึงได้มีทีท่าระมัดระวังเช่นนั้น
ตอนนี้ดูแล้ว การวิเคราะห์ของ13มีความแม่นยำเป็นอย่างมาก
รถเข็นพลันหยุดลง
เพราะมือของกั้วตงห้อยตกลงมาทั้งสองข้าง
“
