ป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ทิวทัศน์ไม่งดงามเหมือนหลายวันก่อน แล้วก็ไม่งดงามเท่าใบไม้สีแดงในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง
หนอนไหมพ่นใย กระทั่งตายถึงจะหยุดลง แต่นั่นไม่ใช่การตายจริงๆ หลังจากนั้นมันจะกลายเป็นผีเสื้อกลางคืนที่สวยงาม กางปีกโบยบินออกไป
เพียงแต่ผีเสื้อกลางคืนมีชีวิตอยู่ไม่นาน
จิ๋งจิ่วคิดคำนวณอย่างชัดเจน กั้วตงใช้วิธีนี้แล้ว ชีวิตที่เหลืออยู่ก็ไม่มีทางยาวนาน
หากไม่ใช้วิธีนี้ ด้วยสภาวะของนางอย่างน้อยก็ยังอยู่ไปได้อีกสองร้อยกว่าปี แต่นางก็จะไม่มีหวังที่จะบรรลุขึ้นไปเหนือขั้นทะลวงสวรรค์ และมองเห็นทิวทัศน์ของที่อื่น
ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้นางใช้วิธีนี้ ความหวังที่จะบรรลุเป็นเซียนก็ยังน้อยมาก ความเป็นไปได้เพิ่มขึ้นมาเพียงเล็กน้อย เรียกได้ว่าสามารถมองข้ามไม่ต้องไปนับมันก็ได้
ใช้ชีวิตอันล้ำค่ามาแลกกับความเป็นไปได้เพียงน้อยนิด นี่เรียกได้ว่าเป็นการพนันที่ยิ่งใหญ่อย่างมาก
หากคนอื่นรู้ว่ากั้วตงตัดสินใจอย่างไร พวกเขาอาจจะถามว่าแบบนี้มันคุ้มแล้วหรือ?
จิ๋งจิ่วไม่มีทางพูดเช่นนี้ เพราะหากเปลี่ยนเป็นเขา เขาก็คงตัดสินใจเช่นนี้เหมือนกัน
นี่คือทางเลือกของชะตาชีวิตของผู้บำเพ็ญพรต เขาคิดว่าควรจะเรียกมันว่าความหมายของการมีอยู่ของผู้บำเพ็ญพรตมากกว่า
“ดังนั้นข้าจึงค่อนข้างร้อนใจ”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ กั้วตงก็หลับไปอีกครั้ง
ถูกต้อง นางร้อนใจ
นางร้อนใจที่จะหาผู้สืบทอดของตนเอง ดังนั้นนางจึงได้เอาสุราเลิศรสออกมาตรง
