่งก็ไม่พลาด
เจ้าล่าเยวี่ยฟังอย่างเงียบๆ กล่าวว่า “ยังมีชีวิตอยู่ก็ดี”
กู้ชิงโล่งใจ
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ ดูแล้วกั้วตงก็คงจะมีชีวิตอยู่เหมือนกัน เพียงแต่อาการบาดเจ็บค่อนข้างสาหัส จากนั้นกล่าวว่า “เจ้าเอาไปวางไว้ตรงผาขาดริมธารจินเปียน”
กู้ชิงงุนงง เขารับเอาก้อนหินสีดำที่นางส่งมาให้พลางมองไปทางหยวนฉวี่
หยวนฉวี่ส่ายศีรษะ บอกว่าตนเองก็ไม่รู้ว่านี่มันหมายความว่ากระไร
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ข้าจะใช้ฝึกกระบี่”
กู้ชิงขี่กระบี่ออกไป
เจ้าล่าเยวี่ยนั่งขัดสมาธิ หลับตาเริ่มปรับลมปราณ
กระบี่มิคำนึงลอยนิ่งๆ อยู่เหนือศีรษะของนาง สั่นไหวเบาๆ พร้อมจะบินออกไปทุกเมื่อ
ยอดเขาถูกแสงสีแดงอันงดงามปกคลุม
หยวนฉวี่เข้าใจแล้วว่าอาจารย์คิดจะทำอะไร จึงเกิดความรู้สึกนับถือขึ้นมาอย่างมาก
………………………………………………………………….
