เท่านั้น ต่อไปต้องทำให้พวกมันเติบโตขึ้นมาด้วยตนเอง ซึ่งจำเป็นต้องใช้เวลาค่อนข้างนาน แต่ข้าไม่ตายแล้ว”
กั้วตงกล่าวว่า “อย่างนั้น ตอนนี้ถึงตาข้าต้องตายแล้ว”
อาการบาดเจ็บของนางไม่ใช่อาการบาดเจ็บภายนอก หากแต่เป็นอาการบาดเจ็บภายในที่รุนแรงถึงชีวิต
เพื่อที่จะทำให้มั่นใจว่าสามารถสังหารเทพกระบี่ซีไห่ได้ ตอนที่นางลงมือจึงอยู่ห่างจากเขาค่อนข้างใกล้ อาการบาดเจ็บที่ได้รับย่อมต้องรุนแรงอย่างมากเช่นกัน
กระบี่ของเทพกระบี่ซีไห่กระบี่นั้น ฟันเส้นปราณแห่งเต๋าของนางขาดสะบั้นไปสามที่
ในเวลานี้ร่างกายของนางดูเหมือนไม่เป็นอะไร แต่ความจริงตั้งแต่ส่วนคอลงไปไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ คล้ายกับคนที่เป็นอัมพาต อีกทั้งพลังชีวิตก็ค่อยๆ สลายหายไป
ต่อให้กระบี่เหล็กของจิ๋งจิ่วจะสามารถเย็บบาดแผลที่เล็กที่สุดได้ แต่มันก็ไม่มีทางรักษาอาการบาดเจ็บของนางได้
“เจ้าไม่ตายหรอก”
หลังจิ๋งจิ่วพูดประโยคนี้ เขาก็รู้สึกเหมือนว่าภาพนี้และบทสนทนานี้คล้ายเคยเกิดขึ้นมาแล้ว
เมื่อหลายปีก่อน หรืออาจจะหลายร้อยปีก่อน
กั้วตงมองเขา กล่าวว่า “อย่างนั้นหรือ?”
ครั้นกล่าวประโยคนี้จบ นางก็หลับตาลงแล้วเริ่มปรับลมหายใจ
ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง ท้องฟ้ายามเย็นยิ่งดูสวยงาม ท้องทะเลคล้ายกำลังลุกไหม้ ปลาตายที่ลอยเข้ามายิ่งมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้มีนกทะเลบินลงไปในทะเลไม่หยุด จากนั้นบินขึ้นไปอีกครั้ง ส่งเสียงร้องดัง เมื่อมองดูไกลๆ ก็ดูคล้ายกับอุกกาบาตจำนวนน
