……
……
กระบี่ฟันลงมา
กั้วตงหายตัวไป
ในตอนที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง นางอยู่ห่างออกไปหลายร้อยจ้าง
เทพกระบี่ประหลาดใจเล็กน้อย มองไปทางด้านนั้น
น้ำทะเลตรงนั้นเต็มไปด้วยฟองอากาศ ภาพดูเลือนลาง
แต่เขามองเห็นอย่างชัดเจน คนที่พากั้วตงหนีไปคือชายหนุ่มผู้หนึ่ง
เพียงแค่งุนงงเล็กน้อย ชายหนุ่มคนนั้นก็พากั้วตงหนีไปไกลขึ้นกว่าเดิม ร่างกายวูบไหวไปมาไม่นิ่ง ดูล่องลอยยากจะอธิบายได้ คล้ายกับวิญญาณอย่างไรอย่างนั้น
เทพกระบี่ซีไห่แหวกน้ำทะเลพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า
เขามองดูผิวทะเล สายตาค่อยๆ ทอดมองไกลออกไป จากนั้นปล่อยกระบี่ออกไปอีกครั้ง
เจตน์กระบี่อันรุนแรงปกคลุมผิวทะเลเอาไว้
โลหิตจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาราวลูกธนูอันแหลมคม
ลำแสงกระบี่อันเย็นยะเยือกสายหนึ่งฟันออกไปไกลสิบกว่าลี้ เงียบเชียบไร้ซึ่งเสียงใดๆ
เขาไม่สนใจสถานการณ์ตรงนั้นอีก หากแต่หมุนตัวมองไปยังเรือสีเขียวที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้ลำนั้น มือขวาสะบัดออก ลำแสงกระบี่อีกสายหนึ่งฟันออกไป
……
……
อาวุธวิเศษที่ดูเหมือนผ้าบางๆ ชิ้นนั้นรัดเรือสีเขียวเอาไว้แน่น มันไม่สามารถหนีไปได้
เหอจานคล้ายคนบ้า พุ่งเข้าไปหาซูจึเย่
ซูจึเย่มองดูเขา หมุนตัวเตรียมหนีไป
ในผ้าธารชำระมีเรือสีเขียวเพิ่มขึ้นมาลำหนึ่ง
เหอจานร่วงลงไปบนผ้า กอดร่างของเผยไป๋ฟ่าที่ร่วงหล่นลงมาจากบนท้องฟ้า
ร่างที่อยู่ในอ้อมอกไม่มีความรู้สึกอุ่น รูที่อยู่บนหน้าอกชายชราดูน่าหวาดกลัว
เหอจานใบหน้าข
