าวซีด คล้ายวิญญาณหลุดออกจากร่าง ไม่ได้สังเกตเห็นถึงลำแสงกระบี่ที่พุ่งเข้ามาเลย มองดูแล้วจะต้องตายแน่นอน
บนผิวทะเลมีคลื่นสายหนึ่งปรากฏขึ้นมา
กู้ชิงขี่กระบี่บินออกมา ขวางอยู่ด้านหน้าเหอจาน
ด้วยสภาวะของเขาในตอนนี้จะต้านทานกระบี่ของเทพกระบี่ซีไห่ได้อย่างไร?
ในชั่วลัดนิ้วมือนั้น เขาพลันคิดถึงคำพูดประโยคนั้นที่อาจารย์พูดกับตัวเองก่อนที่จะออกมาได้
“หากเจอปัญหา ให้โยนแมวออกไป”
กู้ชิงไม่ลังเล เอาแมวขาวที่อยู่ในอ้อมอกโยนไปทางลำแสงกระบี่สายนั้น
แมวขาวบินอยู่กลางอากาศ ขาทั้งสี่ข้างกางออก ขนยาวของมันพริ้วไหวตามลม
ลำแสงกระบี่มาถึง คล้ายมีสายฟ้าพุ่งขึ้นมาจากผิวทะเล
แมวขาวส่งเสียงคำรามดุร้าย เมฆลมที่อยู่รอบกายประสานเข้าด้วยกัน ป้องกันลำแสงกระบี่สายนั้นเอาไว้
เสียงตู้มดังสนั่น คลื่นยักษ์จำนวนนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาราวภูเขา ขวาง อยู่บนผิวทะเล
กู้ชิงไหนเลยยังจะกล้าลังเลอีก ใช้ผ้าธารชำระโอบล้อมเหอจานเอาไว้ รีบขี่กระบี่บินไปทางตะวันออก
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แมวขาวได้กลับมาอยู่ในอ้อมอกของกู้ชิง
มันก้มหน้าเลียอุ้งเท้าขวา ตรงร่องนิ้วเท้าคล้ายมีรอยเลือด
……
……
คลื่นยักษ์ที่เหมือนภูเขาลูกใหญ่ร่วงตกลงมาในทะเล เกิดเป็นสะเก็ดน้ำแตกกระจายจำนวนนับไม่ถ้วน ตกลงมาราวพายุฝน
ภายใต้พายุฝนที่ตกลงมาซูจึเย่หมุนตัว มองดูกู้ชิงพาเหอจานหนีไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เหอจานถูกลากอยู่ในผ้าที่เหมือนตาข่ายผืนนั้น ดูไปก็คล้ายกับหมูที่กำลัง