ยวี่ยเชียนเหมิน
ตำหนักองค์ชายจิ่งซินถูกกองทัพเสินเว่ยล้อมเอาไว้อย่างแน่นหนา แต่ไม่มีใครกล้าขัดขวางไม่ให้เขาออกมา
เยวี่ยเชิยนเหมินเป็นแขกที่มารับใช้อยู่ที่ตำหนักขององค์ชาย เขาย่อมต้องรู้เรื่องที่ปู้เหล่าหลินใช้เรื่องลอบสังหารเจ้าล่าเยวี่ยในอดีตมาข่มขู่ตำหนักองค์ชายให้ส่งจดหมายฉบับหนึ่งเข้าไปในคุกสะกดมาร
พูดให้ถูกยิ่งกว่านั้นก็คือนี่เป็นเรื่องที่ผ่านความเห็นชอบจากเขาแล้ว
คุกสะกดมารคือร่างที่แท้จริงของมังกรชางหลง อย่าว่าแต่ปู้เหล่าหลินที่ล่มสลายไปเลย ต่อให้เป็นยอดฝีมือที่ร้ายกาจยิ่งกว่านั้นก็ไม่มีทางที่จะทำอะไรในนั้นได้
ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็อยากรู้จริงๆ ว่าเนื้อหาของจดหมายที่ปู้เหล่าหลินส่งเข้าไปในคุกสะกดมารคืออะไร ดังนั้นหลังจากได้รับจดหมายจากนักพรตมาแล้ว เขาจึงตอบตกลงที่จะให้พระอาจารย์เหลียงส่งนักโทษเข้าไป
เขาไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับเรื่องนี้มากนัก แต่ใครจะไปคิดบ้างว่า…เทพมังกรจะตายไปจริงๆ!
และเห็นได้ชัดว่ามีบางคนในราชสำนักและโลกแห่งการบำเพ็ญพรตที่คิดอยากจะเอาเรื่องการตายของเทพมังกรกับจดหมายฉบับนั้นเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน
ไม่สิ! พวกเขาได้เอาเรื่องการตายของเทพมังกรกับจดหมายฉบับนั้นเชื่อมโยงเข้าด้วยกันไปแล้ว กองทัพเสินเว่ยที่ล้อมตำหนักองค์ชายอยู่ตลอดทั้งคืนคือสิ่งยืนยัน
เขารีบมายังวัดไท่ฉางก่อนคนอื่นๆ ด้วยคิดอยากจะพูดอะไรบางอย่างกับสมณะตู้ไห่ เพื่อแก้ไขสถานการณ์
แสงแรกของวันปรากฏขึ้น หมู่
