ตื่นเต้นยินดีได้อย่างไร!
เสียงหัวเราะของชายชราดังสะท้อนไปมาในคุกสะกดมารอันเงียบสงัด กัมปนาทราวเสียงฟ้าคำราม
ทันใดนั้นเสียงหัวเราะพลันหยุดชะงักไป
ชายชรารู้สึกแปลกใจ
เห็นๆ อยู่ว่าในเวลานี้เขาอยู่ในอารมณ์ที่ยินดีเป็นอย่างมาก เขายังรู้สึกอยากจะหัวเราะเสียงดัง หางตาถึงขนาดยังมีรอยยิ้มอยู่ แต่เหตุใดเสียงหัวเราะกลับหยุดไป?
ราวกับมีใครหันหลังให้กับเจตจำนงของเขา ทำให้ปากของเขาต้องหุบลง
ทันใดนั้น เขาพลันอ้าปากเอ่ยออกมาว่า “ความยินดีของเจ้ามาจากไหนกัน?”
……
……
ใบหน้าของชายชราแปรเปลี่ยนเป็นขาวซีดเป็นอย่างมาก
เขาไม่ได้มีความคิดที่จะพูดเลย
คำพูดประโยคนี้ใครเป็นคนพูด?
คนที่อยู่ในคุกสะกดมารตายกันไปหมดแล้ว คำพูดประโยคนี้พูดให้ใครฟัง?
จากนั้นชายชราพลันรู้สึกว่าในร่างกายของตัวเขาองก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้น เขารู้สึกเหมือนร่างกายเตี้ยลง
เขามองดูมือของตัวเอง พบว่ามือทั้งสองข้างดูขาวและน่ารักขึ้น
ม่านตาของชายชราหดเล็กน้อย เขาจำมือสองข้างนี้ได้ เพราะก่อนหน้านี้ไม่นาน มือสองข้างนี้เคยคว้าจับอยู่ที่ข้อมือของเขา แล้วค่อยๆ จมลงไปในร่างกายเขา
ในจุดที่ชายชรามองไม่เห็น ยังมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
ขนคิ้วของเขาค่อยๆ จางลง จนกระทั่งหายไป ม่านตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นดำขึ้น ราวอัญมณีสีดำอย่างไรอย่างนั้น
“เจ้า….ยังมีชีวิตอยู่?”
ชายชรากล่าวเสียงสั่นขึ้นมา
“ถูกต้อง”
เสียงเสียงหนึ่งดังออกมาจากในปากเขา
นั
