จทนฟังต่อไปได้ นางดึงกู้ชิงกลับมาจากด้านนอกหน้าต่าง แสดงทำเป็นซุบซิบอะไรกับเขา “ท่านมานี่ ข้ามีของดีจะให้ท่านดู”
นางเตรียมเอาหยิบเอาไข่นกจูเชวี่ยขึ้นมาให้เขาดู แต่กลับพบว่ากู้ชิงกำลังมองดูนางอย่างเงียบๆ
“ท่านกำลังคิดอะไรอยู่?”
พระสนมหูงุนงงอยู่ครู่ถึงได้เข้าใจ ก่อนจะกล่าวขึ้นมาอย่างหงุดหงิด
“พระสนมทรงกำลังคิดอะไรอยู่? กระหม่อมอยากจะบอกว่าพระองค์ไม่ควรจะเอาแต่ตีนางกำนัลผู้นั้นให้กระหม่อมดู….” กู้ชิงมองดวงตาของนางพลางกล่าว “หากพระสนมทรงเห็นแก่ความสัมพันธ์เมื่อในอดีตจริงๆ ก็ทรงส่งนางกลับไปยังบ้านเกิดเถอะพ่ะย่ะค่ะ มีขุนนางในพื้นที่คอยประสานงาน ดีกว่าต้องมาอยู่ในวัง ในอนาคตจะตายอย่างไรก็ยังไม่รู้”
พระสนมหูนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวเสียงเบาๆ ว่า “เข้าใจแล้ว”
ในเวลานี้แบบนี้ยังมีใจมาพูดเรื่องจุกจิกภายในวัง นี่ย่อมต้องเป็นเพราะใจของเขาสงบแล้ว ก็เหมือนกับทุกๆ คน
ในเมืองเจาเกอเกิดแผ่นดินไหวเบาๆ ขึ้นอีกหลายสิบครั้ง แต่ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้เดินทางมาถึงแล้ว ยังมีอะไรให้ต้องกังวลอีก?
……
……
“ทุกคนมากันหมดแล้ว”
ชายชราผู้เป็นร่างแปลงของดวงจิตชางหลงมองดูดวงตาของจักรพรรดิแห่งหมิง พลางกล่าวว่า “คนที่มาในวันนี้เหมือนจะมากกว่าตอนที่จับเจ้าในตอนนั้นเสียอีก อย่าว่าแต่ตัวเจ้าในตอนนี้เลย ต่อให้เป็นพ่อเจ้าในตอนที่แข็งแกร่งที่สุดก็มีแต่จะต้องถูกจับ”
จักรพรรดิแห่งหมิงรับรู้ได้ถึงพลังท
