ู้นั้นออกมา?
ไม่อย่างนั้นเหตุใดเขาเพิ่งจะหนีออกมาจากคุกสะกดมาร ผู้นั้นก็ลงมือต่อทันที? ไม่อย่างนั้นเหตุใดฝ่าบาทถึงยังทรงใจเย็นเช่นนี้?
จิ๋งจิ่วเป็นศิษย์ชิงซาน เหตุใดจึงทำเรื่องนี้ได้?
ฮ่องเต้มิได้กล่าวกระไร เพียงแต่ส่งสายตาบอกให้พระสนมหูกลับไปยังตำหนักของตัวเองก่อน
ลู่กั๋วกงกล่าวเสียงเบาๆ ว่า “ข่ายพลังของเมืองเจาเกอลืมคลายออก ดูค่อนข้างเสียมารยาทต่อนักพรตถานและเจ้าเรือนปู้ ถ้ายังไง…”
เจ้ากรมชิงเทียนจางอี๋อ้ายเป็นยอดฝีมือของสำนักจงโจว เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะลืมคลายข่ายพลัง ขวางเจ้าสำนักของตัวเองเอาไว้ด้านนอก?
ที่ว่าลืมคลาย ย่อมต้องมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่
ลู่กั๋วกงคาดเดาอะไรบางอย่างได้ รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ จึงถวายคำแนะนำอย่างระมัดระวัง เพื่อดูว่าฝ่าบาททรงต้องการบันไดสำหรับก้าวลงหรือไม่
ฮ่องเต้ไม่มีทีท่าว่าจะก้าวลงจากบันได หากแต่กล่าวว่า “รอ”
จนกระทั่งถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่ได้เหลือบมองดูท้องฟ้า
ไม่ว่าจะเป็นแสงที่อยู่ทางตะวันตกหรือว่าหมึกดำที่อยู่ทางตะวันออก
ลู่กั๋วกงเข้าใจความหมายของฝ่าบาท ในใจยิ่งรู้สึกกังวล
เขาเป็นขุนนางชั้นสูงในราชสำนัก แล้วยังเป็นขุนนางคนสนิทข้างกายฝ่าบาท สถานะภายในราชสำนักสูงส่ง
แต่สองคนที่ถูกข่ายพลังเมืองเจาเกอขวางกั้นอยู่ด้านนอกคือใคร?
นักพรตถานคือผู้นำสำนักฝ่ายธรรมะอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของแผ่นดินที่ทุกคนต่างให้การยอมรับ ปู้ชิวเซียวสภ
