ปจากพื้น จากนั้นเผยจุดอ่อนของตัวเองออกมา แต่คิดไม่ถึงเลยว่ารอมานานขนาดนี้ก็ยังมองไม่เห็นหางของมัน แต่กลับเห็นภาพแบบนี้เข้า
ดวงตาของมันเบิ่งจนกลมโต เต็มไปด้วยความตกตะลึงและความรู้สึกเหลือเชื่อ
—- ต่อให้มังกรตัวนี้จะโง่แค่ไหน หรือมันไม่รู้สึกถึงร่างกายของตัวเองที่ถูกดึงจนยาวเป็นสองเท่าของปกติ!
หรือสติปัญญาอันน้อยนิดของเจ้าได้ถูกความโกรธกลืนกินไปหมดแล้ว?
หรือในสมองที่ใหญ่กว่าเม็ดข้าวสารของเจ้าถูกจิ๋งจิ่วเอาอาจมในคุกสะกดมารยัดเอาไว้จนเต็ม?
……
……
ในวัดไท่ฉางพลันมีลมรุนแรงพัดขึ้นมา
เกล็ดสีดำพลันหดสั้นลง จากนั้นหดเร็วขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ กลายเป็นเส้นสีดำ ไม่สามารถมองได้ชัดด้วยตาเปล่าอีก
ร่างมังกรสีดำหดกลับไปยังใต้ดินด้วยความเร็วอย่างที่ยากจะจินตนาการได้ เสียดสีกับปากหลุมภายในซากปรักหักพังที่คล้ายทะเลสาบ เศษฝุ่นจำนวนนับไม่ถ้วนกระเด็นไปรอบๆ ราวลูกธนูจำนวนมาก
เยวี่ยเชียนเหมินส่งเสียงอึกขึ้นมา ยกสองมือขึ้นมาบังไว้ข้างหน้า รีบถอยหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว
เซี่ยงหว่านซูและคนอื่นๆ ยิ่งน่าเศร้า ร่างกายถูกกระแทกตรงๆ ส่งเสียงอึกออกมา กระอักเลือดล้มไปกับพื้น
บนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไปมีเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นของชางหลง
เสียงคำรามดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
ตกลงมาสู่พื้นดินคล้ายเสียงฟ้าคำราม ดังสะท้อนไปมาในเมืองเจาเกอ
ก่อนหน้านี้ชางหลงเป็นเหมือนกับยางยืดสีดำที่ถูกมือยักษ์คู่หนึ่งออกแรงดึงจนถึงสุด
จากนั้นมือในท้อง
