องมันยังคงมุดขึ้นมาจากใต้ดินไม่หยุด พอจะจินตนาการออกเลยว่าร่างกายของมันยาวแค่ไหนกันแน่
หนวดมังกรสีดำสะบัดพลิ้วไหวไปมาไม่หยุด ฉีกกระชากอากาศ เกิดเป็นประกายสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน
ภายในดวงตาอันเย็นยะเยือกของมันสะท้อนภาพจุดสีดำเล็กๆ ที่อยู่สูงขึ้นมา รังสีความโหดร้ายและเกรี้ยวกราดคละคลุ้ง
ฟ้าดินเกิดการตอบสนอง เมฆดำม้วนตัวอย่างรุนแรง จู่ๆ พลันมีพายุฝนโหมกระหน่ำ ทั่วทั้งเมืองเจาเกอถูกฝนชะจนเปียกชื้น
บนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไปมีข่ายพลังของเมืองเจาเกอ คล้ายม่านพลังที่ไร้รูปลักษณ์ รอคอยอย่างเงียบๆ
……
……
คนที่หนีออกมาจากคุกสะกดมารย่อมต้องเป็นจิ๋งจิ่ว
เขารับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่ไล่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ ทางด้านหลัง เขามิได้เหลียวหน้ากลับไปมอง สองมือแนบชิดลำตัว ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า
คำตอบที่เขาให้ชางหลงเลือกได้ออกมาแล้ว ชางหลงเลือกที่จะไล่ฆ่าตัวเขา แทนที่จะไปจัดการกับจักรพรรดิแห่งหมิง
สำหรับคำตอบที่ออกมานี้เขามิได้รู้สึกแปลกใจ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่ามังกรโลภที่ดุร้ายและโง่เขลาตัวนี้จะทำการตัดสินใจออกมาได้ในเวลาอันรวดเร็วขนาดนี้
เสียงคำรามด้วยความโกรดเกรี้ยวของมังกรชางหลงดังมาจากด้านล่าง สะท้อนไปทั่วทั้งแผ่นฟ้าราวเสียงฟ้าคำราม ขณะเดียวกันก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในหัวของจิ๋งจิ่ว
“คิดจะใช้จักรพรรดิแห่งหมิงมาดึงความสนใจของข้า จากนั้นฉวยโอกาสหนีออกมา…เจ้าคิดว่าข้าโง่อย่างนั้นหรือ! มันอยู่ในท้องของข้า ข้าไม่ให้มั
