จะทำให้เขาเข้าใกล้ชายชราได้ แต่เขาจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บได้อย่างไร?
ในทางกลับกัน เพื่อที่จะปกป้องความปลอดภัยของตัวเอง เขาจำเป็นต้องรักษาระยะห่างให้มากพอ
อย่างนั้นเขาจะโจมตีกลับอย่างไร?
“ฟ้าดินในคุกสะกดมารล้วนแต่เป็นตัวเจ้า ดังนั้นต่อให้ข้าจะเร็วแค่ไหนก็ไม่อาจหนีออกไปได้”
จิ๋งจิ่วมองชายชราพลางกล่าว “อย่างนั้นก็เท่ากับว่าขอเพียงข้าโจมตีใส่ที่ใดสักที่ในฟ้าดินแห่งนี้ มันก็เท่ากับเป็นการโจมตีใส่เจ้าเช่นกัน”
ครั้นพูดจบ ข้อมือขวาของเขาก็ขยับเล็กน้อย กระบี่เหล็กสีดำส่งเสียงฟิ้วเสียงหนึ่ง ก่อนจะแทงเข้าไปในผาหินที่อยู่ข้างกาย
ผิวของผาหินเป็นสีดำ เมื่อถูกความร้อนแผดเผามาเป็นเวลานาน ถูกลมพายุโหมกระหน่ำ ผิวภายนอกของมันจึงมีลายเส้นที่ดูวกไปวนมา
บนที่ที่หนึ่งระหว่างลายเส้นเหล่านั้นมีรอยปริแตก เผยให้เห็นผิวหินที่เป็นสีชมพูอยู่ด้านใน ดูน่าขยะแขยงคล้ายเนื้อที่เน่าเปื่อย
กระบี่ของจิ๋งจิ่วแทงลงไปในรอยแตกอย่างแม่นยำ ไม่ผิดเพี้ยนเลยแม้แต่น้อย
กระบี่เหล็กที่ตัวกระบี่มิได้มีความแหลมคมแทงทะลุผิวหินสีชมพู ของเหลวสีแดงสดบางส่วนกระเด็นขึ้นมา
ไม่เหมือนเลือด หากแต่เหมือนลาวามากกว่า
ร่างกายของชายชราคล้ายถูกสายฟ้าฟาด สั่นเทาขึ้นมา ในดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและความตกตะลึง เขาตะคอกเสียงดังว่า “สารเลว เจ้าคิดจะทำอะไร!”
“หลังเจ้ารู้ว่าข้าเป็นศิษย์ชิงซาน เจ้าก็เตรียมที่จะใช้วิชาค้นหาดวงจิตทันที นี่เป็นเพราะเจ้าอยากให้ข้
