้สนใจสายตาที่มองมาจากในห้องขังเหล่านั้น หลังครุ่นคิดเล็กน้อยเขาก็เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ในเวลาเดียวกับที่เขาทะยานขึ้นไปบนผาขาด ชายชราก็สลับฟ้าดินภายในคุกสะกดมาร
ฟ้าดินผืนนี้ล้วนแต่อยู่ในความคิดของมังกรชางหลง การคิดจะหนีออกไปนั้นมิใช่เรื่องง่าย
ความมืดอันมืดมิดถูกฉีกขาด ลมที่เย็นสบายแผ่ไอร้อนออกมาเล็กน้อย ก่อนจะกลายเป็นลมอันร้อนระอุอย่างรวดเร็ว
ชายชราก้าวเดินออกมาจากในความมืด
จิ๋งจิ่วทะยานไปอีกด้านหนึ่งอย่างไม่ลังเล รวดเร็วเป็นยิ่งนัก แต่ยังไม่ทันจะไปได้ไกลก็ถูกพลังที่ไร้รูปร่างสายหนึ่งพันธนาการเอาไว้
ตัวเขาในเวลานี้คล้ายผีเสื้อกลางคืนตัวหนึ่งที่บินเข้าไปชนกับใยแมงมุม
ชายชราปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา จ้องมองเขาพลางกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ข้าเคยบอกแล้ว เจ้าหนีไปไหนไม่รอดหรอก”
จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวกระไร
ชายชรารับรู้ถึงความเจ็บปวดภายในปาก ภายในใจนึกว่าตนเองคาดเดาได้แล้วว่าจิ๋งจิ่วกำลังคิดอะไรอยู่ จึงยิ้มเยาะพลางกล่าว “ฆ่าคนคนหนึ่งมันมีอยู่หลายวิธี”
ครั้นพูดจบ พลังอันรุนแรงสายหนึ่งก็ฉีกความมืด ถาโถมเข้ามาราวกับลมอันคุ้มคลั่ง ฟ้าค่อยๆ ตกลงมา พื้นค่อยๆ ยกตัวขึ้น
แรงกดดันที่ไร้รูปลักษณ์จากฟ้าดินพุ่งเข้ามาจากทุกด้าน เป็นเหมือนแผ่นเหล็กที่หนักอึ้งจำนวนนับไม่ถ้วน กดทับเข้ามายังร่างกายของจิ๋งจิ่ว
ต่อให้เป็นวัตถุที่แหลมคมแค่ไหน แข็งแกร่งแค่ไหน ก็ส่งผลได้กับเพียงวัตถุที่มีรูปร่างเท่านั้น
ชุดขาวที
