งที่จะปิดบัง ทยอยตอบคำถามจิ๋งจิ่วทีละข้อ
เมื่อการถามตอบดำเนินไปเรื่อยๆ จักรพรรดิแห่งหมิงก็ค่อยๆ มั่นใจแล้วว่าแนวคิดของจิ๋งจิ่วนั้นสามารถทำได้จริง ในขณะที่ตกตะลึงก็แอบรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาด้วย
สร้างวิถีเส้นใหม่ สำหรับผู้บำเพ็ญพรตทุกคนแล้ว นี่คือความเย้ายวนที่ไม่อาจต้านทานได้ ไม่เว้นแม้กระทั่งเขา
ในช่วงเวลาหกร้อยปีที่ถูกขังอยู่ในคุกสะกดมาร สิ่งที่ทุกข์ทรมานที่สุดนั้นมิใช่ความอ้างว้างโดดเดี่ยว หากแต่เป็นเบื่อหน่ายจากการที่ไม่มีอะไรทำ
จักรพรรดิแห่งหมิงตอบคำถามจริงจังขึ้นเรื่อยๆ ตอบอย่างระมัดระวังขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายเขาถึงขนาดเริ่มให้คำแนะนำของตัวเองแก่จิ๋งจิ่ว ตรงจุดไหนควรจะทำอย่างไร
จิ๋งจิ่วได้ฟังคำแนะนำของเขาก็รู้สึกว่าเขามีดวงตาที่เฉียบคม จึงนำเอาความคิดของตนอีกหลายอย่างมาให้เขาวิจารณ์
หลังจักรพรรดิแห่งหมิงฟังอย่างตั้งใจก็ให้ความเห็นของตนไปอีกครั้ง จิ๋งจิ่วรู้สึกว่าบางอย่างถูกต้อง แต่บางอันกลับไม่ค่อยเหมาะสม จึงส่ายศีรษะไม่กล่าวกระไร จักรพรรดิแห่งหมิงวิเคราะห์ความคิดของตนอย่างละเอียด จิ๋งจิ่วชี้แนะช่องโหว่ของเขา หลังจักรพรรดิแห่งหมิงครุ่นคิดอย่างเงียบๆ อยู่ครู่ก็ทำการปรับเปลี่ยนความคิดของตัวเองก่อนหน้านี้เล็กน้อย จิ๋งจิ่วครุ่นคิดอยู่ครู่ ก็บอกความคิดของตนเองออกไป….
การสนทนาดำเนินไปแบบนี้เรื่อยๆ เพียงแต่เมื่อการสนทนายิ่งลึกซึ้งขึ้น คำพูดของทั้งสองคนก็ยิ่งน้อยลง ส่วนใหญ่แล้วมักจะจมอยู
