กสะกดมาร เผ่าหมิงย่อมต้องปิดเป็นความลับ แต่พวกเขากลับไม่รู้จะทำเช่นไร ทั้งสองฝั่งจึงได้รับความสงบสุขอย่างแท้จริง
นอกจากตอนที่หมิงซือลอบเข้ามาในชิงซานครั้งนั้นแล้วก็ไม่มีเหตุการณ์นองเลือดเกิดขึ้นอีก
เรื่องนี้ไม่ว่ามองอย่างไรก็เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ทำไม่ถูก อีกทั้งสุดท้ายแล้วเขาก็เป็นจักรพรรดิแห่งหมิง เผ่าพันธุ์มนุษย์ควรจะให้ความเคารพที่เหมาะสมแก่ฐานะ เขาถึงได้มีชีวิตที่ดีอยู่ในคุกสะกดมารเช่นนี้
แต่ชีวิตที่ดีนี้หาใช่ชีวิตที่ดีอย่างแท้จริงไม่
สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว นักพรตไท่ผิงได้ทำความดีความชอบอย่างที่ยากจะจินตนาการได้ แต่สำหรับจักรพรรดิแห่งหมิงแล้ว นี่ย่อมต้องเป็นการหักหลังที่โหดร้ายที่สุด
จักรพรรดิแห่งหมิงจ้องมองดวงตาของจิ๋งจิ่วพลางกล่าว “เจ้าเป็นศิษย์ของนักพรตไท่ผิง เจ้าคิดว่าข้าจะช่วยเจ้าไหม?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ความจริงตอนนั้นเขาไม่มีความคิดที่จะจับท่าน เพียงแต่สถานการณ์มันเปลี่ยนอย่างกะทันหัน เขาจึงได้แต่ต้องตามน้ำไป”
ตอนที่ศิษย์พี่ถูกขังอยู่ในคุกกระบี่ครั้งแรก เขากับซือโก่วเข้าไปเยี่ยม แล้วก็ได้ยินศิษย์พี่กล่าวเช่นนี้จริงๆ
ในตอนนั้น สิ่งที่เขาพูดย่อมต้องเป็นความจริง
แสงสว่างในร่างกายจักรพรรดิแห่งหมิงขยับเร็วขึ้น สีหน้ายิ่งซีดขาว เขากล่าวว่า “….ตามน้ำได้ดี”
จิ๋งจิ่วกล่าว “หากท่านรู้ว่าหลายปีมานี้เขาเป็นอย่างไร บางทีท่านอาจจะใจเย็นขึ้นบ้าง”
จักรพรรดิแห่งหมิงกล่าวเย้ยหยัน “เขาคง
