จะกลายเป็นเจ้าสำนักชิงซาน เป็นผู้นำที่แท้จริงของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แล้วก็รู้สึกผิดบ้างเป็นบางครั้งกระมัง?”
จิ๋งจิ่วส่ายศีรษะ
จักรพรรดิแห่งหมิงพลันสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กล่าวว่า “หรือเขาบรรลุเป็นเซียนไปแล้ว?”
“ไม่ เขาก็เหมือนอย่างท่าน ถูกขังเอาไว้ในคุกกระบี่ มิได้เห็นเดือนเห็นตะวัน”
จิ๋งจิ่วมองภาพทิวทัศน์งดงามที่อยู่รอบๆ พลางกล่าวว่า “ถึงแม้จะถูกขังไว้น้อยกว่าท่านสามร้อยปี แต่ถ้าว่ากันจากสิ่งที่เขาต้องเผชิญแล้ว ความจริงแล้วนับว่าน่ารันทดกว่าท่านนัก”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จักรพรรดิแห่งหมิงจึงตกตะลึง กล่าวถามว่า “ใครจับเขาไปขังไว้ได้นานขนาดนี้?”
ด้วยความเข้าใจที่เขามีต่อนักพรตไท่ผิง หากยอดฝีมือบนโลกด้านบนร่วมมือกัน เตรียมตัวให้พร้อมล่วงหน้า แล้วก็ยอมสังเวยอาวุธวิเศษของเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่น่ากลัวเหล่านั้น บางทีอาจจะสังหารนักพรตไท่ผิงได้
แต่การจะจับนักพรตไท่ผิงแล้วขังเขาเอาไว้นานขนาดนี้นั้นแทบจะเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้เลย
ด้วยไหวพริบและความอดทนของเขา ต่อให้คุกกระบี่จะแน่นหนาเพียงใด เขาก็ต้องหาวิธีที่จะหนีออกมาได้อย่างแน่นอน
จิ๋งจิ่วกล่าว “ที่เขาถูกจับไปขังเอาไว้ เพราะเขาก็ถูกทรยศเหมือนอย่างท่าน”
จักรพรรดิแห่งหมิงยิ่งรู้สึกสนใจ เขากล่าวถามว่า “ใครทรยศเขา?”
จิ๋งจิ่วกล่าวอย่างเรียบเฉย “ข้า”
จักรพรรดิแห่งหมิงมองดูเขา ก่อนกล่าวถามอย่างไม่เข้าใจ “อาศัยเพียงเจ้า?”
จิ๋ง
