ายศีรษะ
เขามั่นใจแล้วว่าวิถีกระบี่ของตนในชีวิตนี้นั้นไม่เหมือนกับวิถีกระบี่ของชิงซานหรือว่าสำนักกระบี่อื่นๆ ในแผ่นดินเฉาเทียน
เขาจำเป็นต้องหาวิธีใหม่ หรือพูดอีกอย่างก็คือสร้างวิถีใหม่ขึ้นมา
เจ้าล่าเยวี่ยถามอย่างเป็นห่วง “เช่นนั้นจะทำอย่างไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าจะไปหาเพื่อนคนหนึ่งให้เขาช่วย”
กู้ชิงค่อนข้างตกใจ ในใจครุ่นคิดว่ายังมีคนที่มีคุณสมบัติพอที่จะสอนท่านได้ด้วยหรือ?
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็รู้สึกแปลกใจ ในใจครุ่นคิดว่าเจ้ามีเพื่อนด้วยอย่างนั้นหรือ?
……
……
ทางเก่าไม่ได้ เช่นนั้นก็สร้างทางใหม่ นี่ฟังดูแล้วเหมือนง่าย แต่ความจริงแล้วกลับเป็นเรื่องที่ยากลำบากที่สุดในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต
ยากก็ยากตรงคำว่าใหม่
จิ๋งจิ่วจะไปขอความช่วยเหลือที่ไหน
มิใช่สำนักอู๋เอินเหมือน แล้วก็มิใช่วัดกั่วเฉิง เพราะวิธีการบำเพ็ญพรตบนโลกนี้ แม้นจะแปรเปลี่ยนไปร้อยแปดพันเก้า แต่โดยเนื้อแท้แล้วก็คือการฝึกคน
หากคิดจะสร้างวิถีใหม่ ก็ต้องทอดตามองออกไปยังที่ที่ไกลออกไป
เพื่อนที่อยู่ในแผ่นดินแปลกหน้าเกิดมาก็เป็นเหมือนดั่งฟ้าดิน ไม่จำเป็นต้องบำเพ็ญเพียร จึงช่วยอะไรเขาไม่ได้ ส่วนสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในที่ราบหิมะก็แตกต่างกับเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างสิ้นเชิง ไม่สามารถสื่อสารกันได้
มีเพียงเผ่าหมิงที่แตกต่างจากโลกมนุษย์ แต่ธรรมชาติของชีวิตกลับมิได้แตกต่างกันมากนัก
จิ๋งจิ่วได้วางแผนเอาไว้เรียบร้อยตั้งแต่ก่อนจะออกมาจากการเก็บตัว จึงกล่าว
