ยได้ทำมา การที่นางยังมีชีวิตอยู่ในตอนนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว การจะให้นางอยู่ในชิงซานนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด”
ฟางจิ่งเทียนสรุปเรื่องนี้ด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย
ไม่มีใครแสดงการคัดค้าน
หลิ่วสือซุ่ยยังคงนิ่งเงียบ
ผู้อาวุโสมั่วฉือมองเขาอย่างเห็นใจ จากนั้นมองไปทางฟางจิ่งเทียนแล้วถามอีกครั้งว่า “อย่างนั้น…เหตุใดยอดเขาซีไหล…ถึงต้องหยุดการมอบรางวัลให้กับศิษย์หลานหลิ่วด้วย”
สำนักฝ่ายธรรมะร่วมมือกันกำจัดลานเมฆ สำนักกระบี่ซีไห่เสียหายอย่างหนักจนไม่สามารถฟื้นคืนขึ้นมาได้ในเร็ววัน ชิงซานเจิดจรัสถึงเพียงนี้ คนที่มีความดีความชอบมากที่สุดย่อมต้องเป็นหลิ่วสือซุ่ย
ตามหลักแล้ว สำนักชิงซานน่าจะมอบยาวิเศษหรืออาวุธวิเศษให้เขาไปนานแล้ว แต่กลับถูกยอดเขาซีไหลถ่วงเอาไว้จนถึงวันนี้
การประชุมยอดเขาในวันนี้ หลักๆ แล้วก็จะมาพูดถึงเรื่องนี้
“ถูกต้อง ข้าเป็นคนปฏิเสธเอง เพราะมีศิษย์แสดงการคัดค้าน เช่นนั้นก่อนที่จะสืบให้ชัดเจน การมอบรางวัลที่ว่าก็ต้องหยุดเอาไว้ก่อน”
น้ำเสียงของฟางจิ่งเทียนยังคงเรียบเฉย
ผู้อาวุโสมั่วฉือกล่าวถามด้วยน้ำเสียงงุนงงเล็กน้อย “คัดค้านอะไร?”
เจี่ยนหรูอวิ๋นเดินออกมาจากในส่วนลึกของตำหนัก สีหน้ายังคงขาวซีดอิดโรย ขอบตาแดงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ายังคงเศร้าเสียใจเรื่องน้องชายอยู่
เมื่อเห็นศิษย์อันดับสี่ของยอดเขาเหลี่ยงว่างผู้นี้ คนอื่นๆ อย่างเฉิงโหยวเทียน หนานว่างต่างรู้สึกตกใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่าน
