ใจรู้สึกวิตกหวาดกลัวจนถึงขีดสุด
เผ่าหมิงและโลกมนุษย์อยู่อย่างสงบสุขมาสองร้อยกว่าปี น้อยครั้งนักที่จะเห็นเผ่าหมิงปรากฏตัว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอกับการต่อสู้แบบนี้
เพลิงวิญญาณไม่มีอุณหภูมิ แต่สำหรับผู้บำเพ็ญพรตของแผ่นดินเฉาเทียนแล้วกลับอันตรายอย่างมาก เพราะมันสามารถปนเปื้อนและกัดกินจินตานหรือโอสถกระบี่ของผู้บำเพ็ญพรตได้
นี่ยุ่งยากมากกว่านั้นก็คือเพลิงวิญญาณไร้สีไร้กลิ่น ยากที่จะดับลงได้ เวลาผู้บำเพ็ญพรตต้องรับมือกับเพลิงวิญญาณของเผ่าหมิง ปกติจะใช้ลำแสงของอาวุธวิเศษชำระล้างมันออกไป หรือไม่ก็เสี่ยงที่จะถูกเพลิงวิญญาณปนเปื้อนเล็กน้อย ชิงเป็นฝ่ายสังหารร่างของมารเผ่าหมิงก่อน
เจี่ยนหรูซานเป็นเพียงศิษย์ธรรมดาของสำนักชิงซาน ไม่มีอาวุธวิเศษ วิถีกระบี่ก็ฝึกได้ไม่สูงพอที่จะทำลายเพลิงวิญญาณ ทำได้แค่เพียงหวังว่ากระบี่บินจะสามารถฟันถูกร่างของมารเผ่าหมิงผู้นั้นได้ แต่เขารู้แล้วว่ามารเผ่าหมิงผู้นี้น่าจะเป็นเงาของยอดฝีมือบางคน ร่างจริงน่าจะอยู่ในหลุมลึกที่ไกลออกไป กระบี่บินของตนไหนเลยจะฟันถูกได้?
เจี่ยนหรูซานตะโกนอย่างสิ้นหวัง เรียกกระบี่บินให้กลับมาฟันเปลวไฟสีน้ำเงินคล้ำเหล่านั้น
เพลิงวิญญาณเมื่อเจอกับลมกระบี่ก็กระจายตัว แต่หลังจากนั้นก็ลอยกลับมาอีกครั้ง เป็นเหมือนม่านพลังสีน้ำเงินที่โปร่งแสงตกลงมาบนร่างกายของเขา
เจี่ยนหรูซานกัดฟัน นั่งลงขัดสมาธิ หลับตาลง รักษาใจแห่งเต๋าของตัวเอง ทำให้ลมกระบี่อ
