กำแพงและเสาคานภายในวัดพังทลาย มีคนต่อสู้กันที่นี่อย่างนั้นหรือ?
ต้วนเหลียนเถียนหยิบเอาคันฉ่องขึ้นมาบานหนึ่ง ส่องไปรอบๆ วัดร้าง
คันฉ่องนี้มีชื่อว่าคันฉ่องเรืองรอง มาจากฝีมือช่างใหญ่ของจิ้งจง เจวี่ยนเหลียนเหรินของทุกเมืองจะมีอยู่บานหนึ่ง
เนื่องเพราะผู้อาวุโสและเหล่าศิษย์ของยอดเขาซั่งเต๋อต้องใช้ในการสืบสวน พวกเขาจึงมักจะพกติดตัวเอาไว้เช่นกัน
เมื่อมองดูภาพเลือนรางที่สะท้อนออกมาจากคันฉ่องเหล่านั้น ต้วนเหลียนเถียนตกตะลึงเป็นอย่างมาก สีหน้าแปลเปลี่ยนเป็นดูแย่
มารเผ่าหมิง!
ในตอนที่เขาเตรียมจะสืบหาร่องรอยและเบาะแสเพิ่มเติม บนท้องฟ้าพลันมีหิมะตกลงมาอีก
หิมะที่ตกลงมาในเวลานี้ ตกลงมาหนักกว่าหิมะตอนที่เขาขี่กระบี่มาถึง
ลำแสงกระบี่หายไป ฉือเยี่ยนปรากฎตัวขึ้นในวัดร้าง
ต้วนเหลียนเถียนรู้สึกตกใจ สืบเท้าเข้าไปคารวะ “คารวะศิษย์พี่”
ฉือเยี่ยนมองรอบๆ คิ้วขมวดเล็กน้อย
ต้วนเหลียนเถียนกล่าว “มีศิษย์ตายไปคนหนึ่ง ไม่รู้เป็นศิษย์ยอดเขาไหน”
ฉือเยี่ยนกล่าว “กลับไปค่อยว่ากัน”
ต้วนเหลียนเถียนสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย มองดูเขา มิได้กล่าวกระไร
…………………………………
