าดตอนมาก่อน นับตั้งแต่ท่านปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักจนมาถึงนักพรตเต้าหยวน แล้วก็มาถึงนักพรตไท่ผิง กระทั่งเจ้าสำนักในตอนนี้ การสืบทอดชัดเจนเป็นอย่างมาก แต่ไม่มีใครรู้ว่าในช่วงก่อนที่นักพรตไท่ผิงจะกลับมาควบคุมชิงซานอีกครั้งได้เคยเกิดเรื่องราวต่างๆ มากมายขนาดนั้น
การสืบทอดของยอดเขาต่างๆ ในอดีตเหล่านั้น ในตอนนี้ได้สูญหายไปในสายธารแห่งประวัติศาสตร์แล้ว ผู้อาวุโสจากสายสืบทอดอื่นที่มีสภาวะลึกล้ำ บางคนถูกสังหารไปในตอนนั้น บางคนถูกจับไปขังไว้คุกกระบี่ บางคนหลบเข้าไปในยอดเขาซ่อนเร้นแล้วสาบานว่าจะไม่ออกมาอีก หลังผ่านไปหลายร้อยปี ผู้อาวุโสที่ถูกขังอยู่ในคุกกระบี่และหลบไปอยู่ในยอดเขาซ่อนเร้นเหล่านั้นจะยังมีชีวิตอยู่อีกสักกี่คน?
ชิงซานในตอนนี้เหลือเพียงสายสืบทอดของนักพรตไท่ผิงเพียงคนเดียวเท่านั้น
ยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานล้วนแต่เป็นยอดเขาซั่งเต๋อ คำพูดนี้กล่าวไม่ผิด
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ หรือว่าประวัติศาสตร์เช่นนี้มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง?
ถึงแม้ใจแห่งเต๋าของนางจะหนักแน่นเพียงใด แต่นางก็ยังอดรู้สึกหวั่นใจขึ้นมาไม่ได้ นางมองจิ๋งจิ่วอย่างตกตะลึง ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร
ตอนนั้นชิงซานประกาศว่านักพรตไท่ผิงเก็บตัวไม่ออกมา ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเกิดขึ้น อย่างนั้นครั้งนี้เจ้าจะควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้หรือไม่?
“ไม่ต้องกังวลไป สุดท้ายมันก็เป็นการแย่งชิงภายใน ไม่ถึงกับตายหรอก”
จิ๋งจิ่วยื่นมือไปลูบศีรษะของนาง พลางกล่าวว
