่า “ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเวลาอีกมากให้ค่อยๆ เตรียมตัว”
อายุขัยของผู้บำเพ็ญพรตยืนยาว มีเวลามากมาย ยิ่งไปกว่านั้นเวลาและกำลังส่วนใหญ่ของพวกเขาล้วนแต่ใช้ไปกับการบำเพ็ญเพียร ดังนั้นหลายๆ เรื่องจึงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า
แม้แต่การดำเนินแผนการชั่วร้ายก็เชื่องช้าอย่างมากเช่นกัน
ด้านนอกถ้ำมีเสียงดังขึ้น ไม่รู้ว่ายอดเขาไหนส่งจดหมายกระบี่มา
เจ้าล่าเยวี่ยเอาแมวขาววางกลับไปบนตั่งหยกเหมันต์ จากนั้นเดินออกไปนอกถ้ำ
“ตื่น”
จิ๋งจิ่วกล่าว
แมวขาวลืมตาขึ้นมองเขา
จิ๋งจิ่วกล่าว “อาต้า มีคนอยากจะฆ่าข้า”
ตรงหน้าตั่งหยกเหมันต์เงียบสงัด
แมวขาวคิดในใจ มีคนอยากจะฆ่าเจ้าอยู่ตลอดนั่นแหละ เพียงแต่ฆ่าไม่ได้เสียที
หากทำได้ล่ะก็ เจ้าตายไปนานแล้ว บางทีอาจจะตายอย่างมีเกียรติอยู่ใต้อุ้งเล็บข้านี่แหละ
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ข้าไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะเหตุใด”
ม่านตาของแมวขาวหดเล็ก ดูค่อนข้างชั่วร้าย
“ไม่มีใครชอบเจ้า”
“เพราะอะไร?”
“หรือเป็นเพราะเหงา เพราะเบื่อ? ก็ต้องเป็นเพราะอิจฉาน่ะสิ เจ้าโง่”
“อย่างนี้นี่เอง”
“เจ้าไม่รู้สึกผิดหวัง น้อยใจ หรือว่าเศร้าใจบางหรือ?”
“การเป็นที่ต้องการ เป็นที่รัก นั่นคือความปรารถนาทางด้านจิตใจของคนธรรมดา เจ้าและข้าเป็นผู้บำเพ็ญพรต เหตุใดต้องสนใจสิ่งเหล่านี้”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ จิ๋งจิ่วมองดูป้ายไม้ไผ่รูปไก่ฟ้า ก่อนจะเก็บเข้าไปในแขนเสื้อ จากนั้นเดินออกไปนอกถ้ำ
แมวขาวมองดูแผ่นหลังข
