นแต่เป็นการคิดไปเองทั้งสิ้น แต่จะอธิบายก็ยุ่งยากเกินไป ดังนั้นพวกเราไม่คุยเรื่องนี้”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “แต่ถ้าเจ้าเป็นคู่รักบำเพ็ญพรตกับนาง มันไม่มีข้อเสีย มีแต่ข้อดี”
นางรู้ว่าการบำเพ็ญเพียรของจิ๋งจิ่วเจอปัญหาบางอย่าง
มันไม่เกี่ยวกับการถูกขังอยู่ในที่ราบหิมะมาหกปี หลังเขาบรรลุเข้าสู่ขั้นมิประจักษ์แล้ว ก็คล้ายว่าความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเขาช้าลงกว่าเดิมมาก ในช่วงสองปีนี้ยิ่งเหมือนว่าหยุดนิ่งอย่างไรอย่างนั้น นางคิดว่าปัญหาที่กระทั่งจิ๋งจิ่วยังแก้ไม่ได้ ตนเองย่อมไม่มีทางช่วยได้อย่างแน่นอน แต่ในเมื่อสองสามีภรรยาเจ้าสำนักจงโจวได้เตรียมวิธีการบำเพ็ญเพียรเป็นคู่เอาไว้ให้ไป๋เจ่า ไม่แน่อาจจะมีประโยชน์ต่อจิ๋งจิ่วก็เป็นได้
แต่แน่นอน การที่นางคุยกับจิ๋งจิ่วถึงปัญหานี้ ก็เป็นเพราะนางค่อนข้างรู้สึกสนใจในเรื่องนี้ แล้วก็อยากจะได้คำชี้แนะจากเขา
หลังมาถึงชิงซาน นางก็กลายเป็นต้นแบบของศิษย์รุ่นเยาว์อย่างรวดเร็ว ได้รับความรักและความเคารพจากศิษย์ร่วมสำนัก นอกจากกู้หานที่อยู่บนยอดเขาเหลี่ยงว่างแล้ว ยังมีศิษย์อีกหลายคนที่อยากจะกลายเป็นคู่รักบำเพ็ญพรตกับนาง กระทั่งนางได้กลายเป็นเจ้าแห่งยอดเขาเสินม่อ เรื่องแบบนี้ถึงได้หายไป
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ความชอบมันก็คือข้อเสีย”
เจ้าล่าเยวี่ยไม่เข้าใจ
“เมื่อชอบก็จะละไม่ได้ เมื่อละไม่ได้ก็จะจากไม่ได้”
จิ๋งจิ่วมองดวงตาของนางพลางกล่าว
ในช่วงเวลาสิบกว่าปีที่ผ่านมา สี
