้นจึงมิได้ถามต่อ แต่กลับเกิดความรู้สึกสงสัยขึ้นมามากมาย
ป้าของตนเองผู้นี้เป็นผู้อาวุโสของแม่ชีหลานซีหรือนี่ อย่างนั้นมิเท่ากับว่ามีสถานะใกล้เคียงกับเจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยหรอกหรือ?
กั้วตงเดินเข้าไปในเพิงบวบ
เหอจานรีบตามไป ก่อนกล่าวถามว่า “ป้า เมื่อตอนเด็กๆ ผ้าที่ท่านให้ข้าชิ้นนั้นคืออะไร?”
กั้วตงกล่าว “ผ้าธารชำระ”
เหอจานกล่าวถาม “แล้วกระดูกมังกรตอนนั้นล่ะ? เอาไปแช่เหล้าดื่มจะมีประโยชน์ไหม?”
กั้วตงกล่าว “มีแต่คนปัญญาอ่อนถึงจะใช้อย่างนั้น”
เหอจานลูบจมูกอย่างขวยเขิน ก่อนกล่าวว่า “อย่างไรซะตอนนั้นก็มียาอยู่เยอะ ก็เลยไม่ได้คิดเอาไปปรุงยา”
กั้วตงครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ จึงมองเขาพลางกล่าวว่า “คำนวณจากเวลาแล้ว ปีนี้เจ้าน่าจะบรรลุขั้นประตูหยกแล้ว ยาสามแก่นเม็ดนั้นให้กินพร้อมเหล้าแรงๆ จะได้ผลดีที่สุด”
เหอจานยิ่งรู้สึกไม่ดีเข้าไปใหญ่ เขากล่าวว่า “ตอนนั้นเงินขาดมือ ข้าก็เลยเอายากล่องนั้น….ขายไปแล้ว”
กั้วตงมองเขาอย่างเงียบๆ ก่อนกล่าวว่า “สำนักฝ่ายธรรมะเมื่อเห็นยากล่องนั้นจะต้องรู้แน่ว่าเป็นยาจากไหน สำนักเล็กๆ เจ้าไม่มีทางเอาไปขายแน่ ข้าสงสัยนักว่าเป็นใครที่กล้าซื้อยาของเจ้าไป”
เหอจานลังเลอยู่ครู่ ก่อนกล่าวว่า “สาวน้อยคนหนึ่งจากสำนักเสวียนหลิง”
กั้วตงคิดถึงภาพที่ตนเองเห็นในการประลองหมากล้อมในงานชุมนุมเหมยฮุ่ย จึงกล่าวเตือนว่า “นางอายุน้อยกว่าเจ้ามากนัก”
ครั้นกล่าวจบประโยคนี้ นางก็เหยียบอากาศลอยขึ้
