ี่ย กู้ชิงและหยวนฉวี่มองดูแผ่นหลังของเขา ต่างคนต่างสบตากัน จากนั้นส่ายศีรษะ ไม่รู้จริงๆ ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
สถานการณ์ทางทะเลตะวันตกจะต้องตึงเครียดอย่างแน่นอน ขอเพียงหลิ่วสือซุ่ยที่เป็นคนทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นม ยังไม่กลับมาชิงซาน เขาก็น่าจะถือว่ายังตกอยู่ในอันตรายอย่างมาก เหตุใดจิ๋งจิ่วถึงดูไม่เป็นห่วงเลย?
นี่เป็นเพราะเขาไม่รู้เรื่องข้อตกลงระหว่างเจ้าสำนักและจิ๋งจิ่วข้อนั้น
จิ๋งจิ่วให้กระบี่มิคำนึงไปเชิญยักษ์จากแผ่นดินต่างแดนมาคอยจับตาดูหมู่เกาะที่ถูกหมอกหนาทึบปกคลุมไว้ ส่วนเจ้าสำนักก็ต้องรับรองความปลอดภัยของหลิ่วสือซุ่ย
ยักษ์ตนนั้นหยิบเอาไม้โบราณหมื่นปีมาจากในดินแดนลี้ลับหมิงเฉวียน ตอนนี้กำลังจับตาดูหมอกแห่งนั้นอยู่
จิ๋งจิ่วมองว่าเมื่อมีหลิ่วฉือคอยดูแล แล้วยังมีกระบี่ไร้อัตตาและดอกมะลิดอกนั้นอยู่ หากหลิ่วสือซุ่ยยังเกิดเรื่อง เช่นนั้นโชคของเจ้าเด็กนั่นก็แย่เกินไปหน่อยแล้ว
เขาลืมไปว่าแต่ไหนแต่ไรมา โชคของหลิ่วสือซุ่ยก็มิค่อยดีเท่าไร อีกทั้งไม่ได้คิดถึงว่าหลังออกมาจากปู้เหล่าหลิน หลิ่วสือซุ่ยจะมิได้กลับมายังชิงซานในทันที หากแต่ไปเอากระบี่เล่มนั้น
ส่วนเรื่องการแพ้ชนะของการต่อสู้ระหว่างชิงซานและสำนักกระบี่ซีไห่นั้น เขามิได้สนใจเลย เพราะมันไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง
“เพราะเหตุใดขอรับ?”
เมื่อได้ยินคำถามของหยวนฉวี่ จิ๋งจิ่วก็ส่งถ้วยชาให้กู้ชิงพลางกล่าวว่า “เพราะสองทะลวงสวรรค์มันมากกว่าหนึ่งทะ
