ลวงสวรรค์น่ะสิ”
นี่เป็นคำพูดเหลวไหล
เรียกได้ว่ากระทั่งเด็กน้อยก็ยังรู้ว่าเป็นการคำนวณง่ายๆ ที่น่าเบื่อ
สาเหตุที่คำพูดเหลวไหลถูกเรียกว่าคำพูดเหลวไหล เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องพูดก็เข้าใจได้
สิ่งที่ไม่จำเป็นต้องพูดก็เข้าใจได้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นความจริงที่สามารถพิสูจน์ได้
การคำนวณที่ง่ายที่สุดก็มักจะเป็นความจริงที่ไม่สามารถล้มล้างได้
หยวนฉวี่เกาศีรษะ ในใจครุ่นคิดว่าเป็นจริงดั่งว่า
กู้ชิงค่อนข้างประหลาดใจ เขากล่าวถามว่า “ท่านเจ้าสำนักกับท่านกฎกระบี่ต่างไปที่นั่นแล้วหรือขอรับ?”
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจว่าหากมิเป็นเช่นนี้ เมื่อหลายปีก่อนจิ๋งจิ่วและตนเองจะไปเอาท่านไป๋กุ่ยมาจากยอดเขาปี้หูทำไม
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ นางก็เหลือบมองไปทางแมวขาวที่อยู่ริมผาตัวนั้น ก่อนกล่าวถามจิ๋งจิ่วว่า “ทางซีไห่เองก็มีสัตว์เทพประจำสำนักเช่นนกัน วาฬบินที่พวกเราเคยเห็นตัวนั้น”
จิ๋งจิ่วกล่าว “วาฬตัวนั้นเป็นทะลวงสวรรค์ปลอม ยิ่งไปกว่านั้นชื่อของหยวนฉีจิง[2]ก็ข่มมันอยู่ด้วย”
กู้ชิงตกตะลึง ครุ่นคิดเล็กน้อยถึงได้เข้าใจว่ามันหมายความว่าอะไร จึงอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้
หยวนฉวี่เกาศีรษะของตน ในใจครุ่นคิดว่านี่มันไม่มีเหตุผลเลย?
แมวขาวที่ฟุบอยู่ริมผาได้ยินคำพูดของเขา ในใจครุ่นคิดว่าคำพูดนี้น่าสนใจ อีกทั้งมีเหตุผล เจ้าโง่ที่โตแต่ตัวแบบนั้นจะคู่ควรมาเทียบกับตนได้อย่างไร?
มันยื่นอุ้งเท้าข้างขวาไปเกี่ยวจักจั่นเหมันต์มากอดเอาไว้
