ข้างกาย ก่อนจะหาวออกมาทีหนึ่ง
เวลานี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ อากาศค่อยๆ ร้อน มันยิ่งชอบนอนกอดจักจั่นเหมันต์เอาไว้
ส่วนจักจั่นเหมันต์จะยินยอมหรือไม่ ยอดเขาเสินม่อได้เตรียมเยื่อน้ำแข็งเอาไว้กี่ขวดเพื่อการนี้ มันไม่เคยสนใจเรื่องเหล่านี้เลย
“ข้าก็ยังคิดว่ามันไม่มีเหตุผลอยู่ดี”
กู้ชิงล้างถ้วยชาของจิ๋งจิ่วจนสะอาด เปลี่ยนชาใหม่ให้ ก่อนจะยื่นไปบนมือของเขาแล้วกล่าวต่อว่า “สำหรับสำนักกระบี่ซีไห่แล้ว ต่อให้มันจะมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่ถ้าเทียบกับความเสี่ยงแล้วก็ถือว่าน้อยมาก นอกเสียจากพวกเขาคิดจะเปลี่ยนแปลงโฉมหน้าทั้งโลกแห่งการบำเพ็ญพรต”
นี่หมายถึงเรื่องที่สำนักกระบี่ซีไห่แอบควบคุมปู้เหล่าหลินอย่างลับๆ
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ก็เห็นได้ชัดว่านี่คือเป้าหมายของพวกเขา ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็ไม่มีวันก้าวข้ามชิงซานได้”
เมื่อหลายปีก่อน สำนักกระบี่ซีไห่เติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็วตรงริมทะเล เรื่องราวที่พวกเขาทำหลังจากนั้น ไม่ว่าใครต่างก็มองออกว่าเป้าหมายของพวกเขาคือสำนักชิงซาน
ปัญหาอยู่ที่ว่าเหตุใดสำนักกระบี่ซีไห่ถึงได้มีอคติหรือพูดอีกอย่างก็คือความปรารถนาที่จะก้าวข้ามสำนักชิงซานที่รุนแรงถึงเพียงนี้? เป็นเพราะเทพกระบี่ไม่ชอบเป็นรองใครอย่างนั้นหรือ
เจ้าล่าเยวี่ยไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ นางมองไปทางจิ๋งจิ่ว
สายตาของกู้ชิงและหยวนฉวี่เองก็มองไปที่จิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วก้มหน้าดื่มชา แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
เจ้าล่าเยวี่ยและอี
