พวกข้าเป็นคนทำ เจ้าแน่ใจหรือว่าจะให้ข้าพูดชื่อของพวกเขาออกมาในตอนนี้?”
สายตาเขากวาดมองไปบนใบหน้าของเจ้าสำนักและผู้อาวุโสของสำนักต่างๆ ดูคล้ายกับดาบอย่างไรอย่างนั้น
ปู้ชิวเซียวสังเกตเห็นในบรรดาเจ้าสำนักและผู้อาวุโสเหล่านั้นมีอยู่สองสามคนที่สีหน้าดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ในใจรู้ว่าไม่อาจปล่อยให้ซีหวังซุนพูดต่อไปได้
เขามองเฉิงโหยวเทียน
เฉิงโหยวเทียนเข้าใจความหมายของเขา จิตจำแนกแห่งกระบี่เคลื่อนไหวเล็กน้อย นิ้วมือมือขวามีสายฟ้าแลบแปลบปลาบออกมา พร้อมที่จะใช้เพลงกระบี่แปดทิศทุกเมื่อ ใช้สายฟ้าโจมตีไปยังอีกฝ่ายจนตาย
ซีหวังซุนพลันเหลียวหน้ามา จ้องมองดวงตาเขาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม จากนั้นกล่าวว่า “หรือจะเริ่มจะสำนักชิงซานของพวกเจ้าเลยดีไหม?”
เฉิงโหยวเทียนนิ่งเงียบไปครู่ เอามือขวาไพล่ไว้ด้านหลัง ไม่รู้ว่าเหตุใดศิษย์พี่เจ้าสำนักถึงยังปล่อยให้คนนี้พูดอยู่ได้
ซีหวังซุนยิ้มขึ้นมา มองดูเจ้าสำนักและผู้อาวุโสของสำนักต่างๆ ก่อนจะกล่าวแสดงการดูถูกออกมาอย่างไม่ปิดบังว่า “หากบอกว่ามือสังหารคือดาบ ข้าก็คือมือที่กุมดาบนั้น ส่วนพวกเจ้าก็คือคนที่ซื้อดาบนั้น เช่นนั้นพวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาตัดสินว่าข้าผิด?”
………………………………..
