เปล่า ในทางกลับกัน พวกเขาเคยชินที่จะรอให้ศัตรูเตรียมตัวให้พร้อม เรียกรวมกองหนุนทั้งหมดที่มี จากนั้นกระหน่ำโจมตีดุจดั่งสายฟ้า พวกเขามองว่า แบบนี้มันง่ายต่อการกำจัดศัตรูทีเดียว แล้วก็ประหยัดเวลา
วันนี้สำนักชิงซานล้อมเอาไว้ไม่ยอมโจมตี เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีความคิดเช่นนี้ เพราะทะเลทางด้านนั้นยังนิ่งเงียบ กองกำลังหลักของสำนักกระบี่ซีไห่ยังไม่มาช่วยเหลือ
ปู้ชิวเซียวมองไปรอบๆ พบว่านอกจากสำนักจงโจว วัดกั่วเฉิง สำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย สำนักอู๋เอินเหมินแล้ว สำนักบำเพ็ญพรตฝ่ายธรรมะล้วนแต่มาที่นี่กันหมด
ยิ่งไปกว่านั้นเขารู้ดีว่า ถึงแม้สำนักใหญ่ๆ อย่างสำนักจงโจว วัดกั่วเฉิงจะไม่ปรากฏตัว แต่ความจริงพวกเขาได้แอบลงมืออย่างลับๆ แล้ว
สถานการณ์ใหญ่โตขนาดนี้ หากสังหารซีหวังซุนเพียงคนเดียว ทำลายลานเมฆเพียงที่เดียว แต่กลับไม่สามารถกำจัดที่พักพิงที่สำคัญที่สุดของปู้เหล่าหลินได้ เช่นนั้นมันก็น่าเสียดายจริงๆ
……
……
ก้อนเมฆด้านนอกเมืองไห่โจวที่คงอยู่มานานหลายปีสลายหายไปจนหมด กลายเป็นหมอกอยู่บนพื้นดิน
ในที่สุดลานเมฆอันเป็นสถานที่สำคัญของสำนักกระบี่ซีไห่ก็เปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา
นั่นคือภูเขาที่เขียวขจีลูกหนึ่ง ลอยค้างอยู่กลางอากาศ บริเวณหน้าผาล้วนแต่มีตำหนักต่างๆ ตั้งอยู่ แล้วยังมีน้ำพุ ดูงดงามเป็นยิ่งนัก
ภายในยอดเขา ศิษย์สำนักกระบี่ซีไห่และผู้ดูแลของลานเมฆต่างกำลังตั้งแนวป้องกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังลนลา
