้องนาดูแจ่มใส แสงแดดแยงตาเล็กน้อย
ทันใดนั้นเอง เขามองเห็นแสงสว่างสายหนึ่งตรงส่วนลึกของท้องฟ้า
เมื่อเทียบกับแสงอาทิตย์อันเจิดจ้าแล้ว ลำแสงนั้นดูมิได้โดดเด่นอะไรเลย แต่ชาวนากลับเหม่อลอย เพราะเขามั่นใจว่าตรงนั้นมันสูงเป็นอย่างมาก
ท้องฟ้าแจ่มใสขนาดนี้ อยู่ไกลขนาดนี้ แต่เขากลับยังสามารถมองเห็นแสงนั้น เขาสามารถจินตนาการได้เลยว่าหากเข้าไปดูในระยะใกล้ มันจะเจิดจ้าขนาดไหน เกรงว่าดวงตาคงจะมืดบอดไปเลยเป็นแน่
ก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วยามก็มีฝนดาวตกพุ่งไปทางตะวันตก หรือว่านี่จะเป็นดาวตกดวงสุดท้ายที่ถูกทิ้งเอาไว้ด้านหลัง?
ชาวนาครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ทันใดนั้นในหูพลันมีเสียงสายฟ้าดังกัมปนาทขึ้นมา ทำเอาขาของเขาอ่อนยวบไปทันที เขาถึงกับนั่งเปลี้ยลงไปในท้องนา
จากนั้นลมอันรุนแรงก็พัดจากบนท้องฟ้าลงมาที่พื้น ม้วนเอาเศษฝุ่นจำนวนนับไม่ถ้วนขึ้นมา ต้นกล้าที่อยู่ในท้องนาถูกพัดจนโค้งงอ
ชาวนารู้สึกหวาดกลัวเป็นยิ่งนัก รีบหยิบกระบอกน้ำและเครื่องมือที่อยู่ริมนาขึ้นมา ก่อนจะรีบวิ่งกลับบ้านอย่างไม่คิดชีวิต
เมื่อวิ่งจากในนาออกมาบนถนน เขายังรู้สึกว่าอาการหวาดกลัวยังไม่จางหายไป มิเช่นนั้นเหตุใดขาของเขาถึงยังอ่อนเปลี้ยอยู่ ยากที่จะยืนให้มั่นคงได้?
จากนั้นเขาถึงได้รู้ว่าที่ตัวเองยืนไม่มั่นคงนั้นมิได้เกี่ยวข้องกับการตกใจจนแข้งขาอ่อน หากแต่เป็นเพราะพื้นบนถนนกำลังสั่นสะเทือน
เสียงที่ดังสนั่นราวสายฟ้าดังขึ้นมาอีกครั้ง เพียง
