้
หลายปีมานี้ ซีหวังซุนและหลายๆ คนต่างเที่ยวค้นหาเบาะแสของกระบี่เล่มนี้ แต่สุดท้ายก็หาได้พบไม่
เพราะหลิ่วสือซุ่ยไม่เคยใช้กระบี่เล่มนี้เลย
เมื่อเห็นกระบี่เล่มนี้ เสี่ยวเหอรู้สึกตกใจเล็กน้อย
หนึ่งในภารกิจที่สำคัญอย่างมากที่ซีหวังซุนมอบหมายให้นางเมื่อตอนนั้นก็คือค้นหากระบี่เล่มนี้
ใครจะไปคิดบ้างว่าหลิ่วสือซุ่ยจะเอากระบี่พรหมจรรย์มาฝังไว้ในป่าที่อยู่ห่างจากเมืองไห่โจวออกมาหลายร้อยลี้
……
……
หลิ่วสือซุ่ยหยิบกระบี่พรหมจรรย์ขึ้นมาจากในดิน ใช้แขนเสื้อเช็ดจนสะอาด ก่อนจะเสียบไว้ที่ข้างเอว
กระบี่เล่มเล็กที่ส่องประกายเจิดจ้าเล่มนั้นสั่นไหวเล็กน้อย มันบินวนรอบร่างกายของเขา ดูคล้ายอยากจะลองฟันลงไปทดสอบดูความแข็งของกระบี่พรหมจรรย์
หลิ่วสือซุ่ยรีบห้ามเอาไว้ เขาจูงมือเสี่ยวเหอเตรียมจะเหยียบขึ้นไปบนกระบี่เพื่อไปจากที่นี่
ในเวลานี้เอง ภายในหัวเขามีเสียงถอนหายใจเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
ตอนที่หนีออกมาจากเมืองไห่โจว ขณะที่เขาขี่กระบี่บินหนีอยู่บนฟ้า เขาก็เคยได้ยินเสียงถอนหายใจเช่นนี้
ในเสียงถอนหายใจนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกทอดถอนใจ แล้วก็ยังมีความรู้สึกเสียใจและผิดหวังเล็กน้อยด้วย
ในเสียงถอนหายใจนี้ก็มีความทอดถอนใจเช่นเดียวกัน แต่ความรู้สึกเสียใจและผิดหวังได้แปรเปลี่ยนเป็นความพึงพอใจและความชื่นชม
ไม่ว่าจะเป็นการถอนใจที่มีความหมายแบบไหนก็ล้วนแต่เป็นการถอนหายใจของซีหวังซุน
หลิ่วสือซุ่ยสีหน้าตึงเครียด ชักกระบี่พร
