กระบี่เร่งความเร็วพุ่งเข้าไปหาหลิ่วสือซุ่ย พริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่ง ดูแล้วเหมือนกำลังจะพุ่งเข้าสังหารเขา
หลิ่วสือซุ่ยไม่มีทางตอบสนองได้ทัน เสียงอุทานตกใจของเสี่ยวเหอเองก็ยังมิทันได้หลุดออกจากปาก ลำแสงเปลี่ยนกลับเป็นกระบี่บินอีกครั้ง ลอยนิ่งๆ อยู่ตรงลำคอของเขา
ในระยะสั้นๆ เท่านี้ กระบี่เล่มนี้กลับเร่งความเร็วได้รวดเร็วเช่นนี้ แล้วยังหยุดอย่างกะทันหันเช่นนี้อีก ช่างเป็นเรื่องที่น่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก
ปลายกระบี่อันแหลมคมแตะไปที่ดอกมะลิเบาๆ ดูช่างอ่อนโยน คล้ายแมลงปอแตะผิวน้ำ
ดอกมะลิแตกสลาย กลายเป็นจิตจำแนกแห่งกระบี่ที่บริสุทธิ์ที่สุด จากนั้นลอยเข้าไปในตัวกระบี่
กระบี่บินสั่นไหวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงดังหวึ่งๆ เปล่งแสงสว่างเจิดจ้า หายวับไปจากตรงหน้าหลิ่วสือซุ่ย มันพุ่งเข้าไปหาช้างตัวสีแดงที่อยู่ในแสงอาทิตย์ยามเย็นตัวนั้น ส่งเสียงหวีดร้องดังแสบแก้วหู
เดิมทีกระบี่บินจะไม่ส่งเสียงใดๆ ออกมาก็ได้ แต่การที่ได้ออกมาแสดงพลังบนโลกอีกครั้งหลังต้องอยู่เงียบๆ มาเป็นเวลาสิบกว่าปีนั้นทำให้มันมีความสุขจนอยากจะร้องเพลงออกมา
……
……
บนยอดเขาเสินม่อ ไป๋กุ่ยลืมตา ยันกายขึ้นมา แบกจักจั่นเหมันต์มายังริมผา ก่อนจะค่อยๆ ก้มหน้าไปดมดอกไม้ดอกหนึ่ง ในดวงตาเผยให้เห็นรอยยิ้ม
ในตอนที่มันเงยหน้าขึ้นมา มันพบว่าพวกเจ้าล่าเยวี่ยกำลังอยู่ในสมาธิ รอยยิ้มที่อยู่ในดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเย้ยหยัน
ปัญหาง่ายๆ แ
