เสียงกู่เจิงดังขึ้นอีกครั้ง เศษซากของเหลาสุราถูกพลังที่มองไม่เห็นกวาดออกไปจนหมด เผยให้เห็นปากทางเข้าอุโมงค์ใต้ดิน เสียงกู่เจิงไหลเข้าไปตามรอยแตกของเศษหินตรงปากทางเข้า
อวี้ปู้ฮวนและถูชิวมองหนานเจิง
หนานเจิงส่ายศีรษะ ภายในอุโมงค์มีทางแยกมากมาย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีข่ายพลังสำหรับตัดขาดจิตจำแนกวางเอาไว้เป็นจำนวนมาก เสียงกู่เจิงของนางไม่สามารถไล่ตามต่อไปได้
ดูเหมือนอีกฝ่ายน่าจะเตรียมการเอาไว้นานแล้ว เมื่อคิดถึงจุดนี้ สีหน้าของทั้งสามคนดูแปลกไปเล็กน้อย
ทั้งคู่ต่างก็เป็นคนใกล้ชิดของนายท่าน หลิ่วสือซุ่ยทรยศไปแล้ว เหตุใดเสี่ยวเหอถึงทรยศด้วย?
……
……
ภายในอุโมงค์มืดมิด ไม่มีแสงสว่างแม้แต่นิดเดียว ถึงแม้ในดวงตาจะมีเพลิงปีศาจลุกไหม้ แต่ก็มองเห็นได้แต่ในระยะใกล้เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นการออกแบบของที่นี่ยังซับซ้อนเป็นพิเศษ หลิ่วสือซุ่ยไม่รู้ว่าในเวลานี้อยู่ที่ไหนแล้ว เขาได้แต่ต้องวิเคราะห์จากอากาศที่อยู่รอบๆ ที่ประเดี๋ยวแห้งประเดี๋ยวชื้น น่าจะวนอยู่รอบเมืองไห่โจว
จากนั้น จากอุณหภูมิของมือที่จูงตัวเองอยู่ทำให้เขารับรู้ได้ว่านางเองก็ตื่นเต้นอย่างมากเช่นกัน
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจูงมือผู้หญิง รู้สึกมิค่อยชิน แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดกลับรู้สึกสบายใจ
ก็เหมือนกับทุกครั้งที่ไปกินข้าวในเหลาสุรา เขาและนางนั่งอยู่กันคนละฝั่งของโต๊ะ ไม่จำเป็นต้องพูดจา แต่ใจกลับรู้สึกสงบ
ทั้งสองคนเดินจูงมือไปข้างหน้าในอุโมงค์ใต้ดิน น
