ลำแสงสิบกว่าสายพลันพุ่งออกมาจากในไข่มุก ตกกระทบลงไปบนผนังหินภายในถ้ำ กลายเป็นภาพที่ดูเลือนราง จากนั้นค่อยๆ ชัดเจนขึ้น
นั่นคือใบหน้าของหลิ่วสือซุ่ย
ตัวเขาในเวลานั้นยังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ใบหน้าค่อนข้างดำ ในดวงตาที่ใสกระจ่างเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความตื่นเต้น น่าจะกำลังมองดูไข่มุกเม็ดนี้อยู่
เมื่อเห็นภาพนี้ กู้หานยิ้มออกมา
กั้วหนานซานเองก็ยิ้มออกมา ใบหน้านี้มิได้เห็นมานานแล้วจริงๆ
แต่หลังจากนั้น รอยยิ้มของเขาก็ค่อยๆ หายไป
เด็กหนุ่มในเวลานั้น ตอนนี้ได้กลายเป็นคนที่เขาจำเป็นต้องฆ่าเสียแล้ว
เช่นนั้นเหตุใดถึงต้องส่งไข่มุกเม็ดนี้กลับมาล่ะ?
ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ ไข่มุกได้ฉายภาพใหม่ขึ้นไปบนผนังหิน น่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา
ภาพเหล่านั้นมีท้องฟ้าสีคราม มีมุมหนึ่งของป่าหินบนยอดเขาเทียนกวง แล้วก็มีต้นไผ่สองสามกอที่อยู่ตรงถ้ำของผู้อาวุโสไป๋หรูจิ้ง
นี่น่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากที่หลิ่วสือซุ่ยกลับจากแม่น้ำจั๋วมายังชิงซาน
ภาพค่อยๆ มืดลง เพราะภายในห้องหินมืดอย่างมาก ไม่มีแสงสว่างใดๆ เล็ดลอดเข้าไปได้
ไม่รู้ว่าเป็นคุกกระบี่บนยอดเขาซั่งเต๋อหรือว่าเป็นถ้ำที่ถูกคนลืมเลือนที่อยู่ด้านล่างหน้าผาของยอดเขาเทียนกวง
ภาพอันมืดมิดบนผนังหินฉายอยู่เป็นเวลานาน กั้วหนานซานและคนอื่นๆ คิดถึงชีวิตของหลิ่วสือซุ่ยในเวลานั้น ต่างคนต่างพูดอะไรไม่ออก
