ผู้ที่ควบคุมความร่ำรวยที่แท้จริงคือตระกูลสิบกว่าตระกูลที่มีความสัมพันธ์กับยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานมาอย่างยาวนาน หนึ่งในนั้นคือตระกูลกู้
ตระกูลกู้มีทรัพย์สินเป็นจำนวนมาก มากจนถึงขนาดที่ว่าบางครั้งคนในตระกูลก็จำมิได้แล้วว่าร้านค้าไหนเป็นของตระกูลตนเอง
อย่างเช่นร้านที่ขายแต่อาหารทะเลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง
ในรุ่งเช้าวันหนึ่ง ร้านค้าแห่งนั้นได้ส่งปลาทะเลไปยังเรือนเก่าของตระกูลกู้หนึ่งคันรถ ในนั้นมีปลาตัวใหญ่ตัวหนึ่งถูกส่งเข้าไปในครัวเล็กๆ
ที่น่าแปลกก็คือปลาตัวนี้มิได้ถูกนำไปนึ่ง มิได้เอาไปผัดซอส แล้วก็มิได้เอาไปทำเป็นอาหารดิบ หากแต่ถูกส่งไปขึ้นโต๊ะอาหารของท่านผู้เฒ่าทั้งตัวแบบนั้น
ท่านผู้เฒ่ารับเอามีดสีเงินเล่มเล็กเล่มหนึ่งมาจากผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน จากนั้นกรีดเปิดท้องปลาด้วยตัวเอง ก่อนจะล้วงเอาไข่มุกขนาดเท่ากำปั้นออกมาจากด้านในตัวปลาเม็ดหนึ่ง
เมื่อรับรู้ได้ถึงพลังวิญญาณอันเบาบางที่แฝงอยู่ในไข่มุกเม็ดนี้ ผู้นำตระกูลจึงกล่าวออกมาอย่างประหลาดใจว่า “ต่อให้ไข่มุกหยวนชี่เม็ดนี้จะมีคุณภาพไม่เลว แต่เหตุใดจึงต้องระมัดระวังถึงเพียงนี้?”
สายตาของท่านผู้เฒ่าดูขุ่นมัว เหลือบมองเขาเล็กน้อยพลางกล่าว “ท่านอาจารย์เซียนจัดการธุระ ไหนเลยต้องให้เจ้าและข้ามานั่งวิจารณ์? รีบเก็บให้เรียบร้อย แล้วส่งเข้าไปในเขา”
……
……
