่าตอนที่ข้าเก็บตัวบำเพ็ญพรต พวกเจ้าจะทำเรื่องมากมายขนาดนี้”
กั้วหนานซานกล่าว “ภัยคุกคามที่แท้จริงของเผ่าพันธุ์มนุษย์คือแคว้นเสวี่ย ต่อให้ภายในร้อยปีจะเงียบสงบเหมือนอย่างที่ท่านเทพดาบคาดการณ์เอาไว้ แต่หลังจากร้อยปีไปแล้วล่ะ?”
หากเป็นคนธรรมดา พวกเขาย่อมไม่จำเป็นต้องครุ่นคิดว่าโลกหลังจากนี้อีกร้อยปีจะเป็นอย่างไร ต่อให้เกิดน้ำท่วมใหญ่ก็ตาม
แต่ผู้บำเพ็ญพรตทำเช่นนั้นไม่ได้ เพราะพวกเขามีเวลาอยู่บนโลกนี้ยาวนานกว่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังเป็นหนุ่มเป็นสาว อารมณ์เร่าร้อน เป็นผู้บำเพ็ญพรตที่ในใจเต็มไปด้วยอุดมการณ์
โหยวซือลั่วกล่าวว่า “ตอนนั้นสหายไป๋เจ่าเคยบอกว่าถ้าอยากจะเอาชนะภัยคุกคามจากภายนอก เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็จำเป็นต้องจัดการปัญหาภายในให้ได้เสียก่อน”
“ถูกต้อง พรรคมารอ่อนแอ ปัญหาเพียงหนึ่งเดียวของมนุษย์ก็คือปู้เหล่าหลิน”
กั้วหนานซานกล่าว “เมื่อหลายสิบปีก่อนเสินหวงทรงต้องการบุกเข้าไปกวาดล้างภูเขาเหลิ่งซาน ภายในราชสำนักเกิดความขัดแย้งอย่างต่อเนื่อง ติ้งกั๋วกงที่เป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญถูกนักฆ่าของปู้เหล่าหลินฆ่าตายบนถนนในเมืองเจาเกอ นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์หลายสิบปีที่ผ่านมา”
โหยวซือลั่วกล่าวว่า “คิดอยากจะกำจัดปู้เหล่าหลินนั้นยากลำบาก มิเช่นนั้นเหล่าอาจารย์คงทำไปนานแล้ว”
กั้วหนานซานกล่าว “ถูกต้อง เพราะปู้เหล่าหลินมิใช่สำนัก ยากที่จะหาศูนย์กลางของพวกมันพบได้ เผลอๆ
