ี่มีต่อเพลงกระบี่แบกสวรรค์ก็ยิ่งลึกซึ้งมากขึ้น
ดูเหมือนจิ๋งจิ่วจะกลายเป็นคนที่มีสภาวะต่ำต้อยที่สุดบนยอดเขาเสินม่อเสียแล้ว
แต่ที่น่าสนใจก็คือ ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาในด้านการบำเพ็ญเพียรอย่างไร ทั้งสามคนก็จะมาถามเขา
จิ๋งจิ่วรู้สึกว่าแบบนี้มันค่อนข้างวุ่นวาย มิสู้ให้ทุกคนมารวมกันแล้วสอนพร้อมกันดีกว่า
ตกเย็นวันหนึ่ง บนยอดเขาเสินม่อก็มีภาพเช่นนี้เกิดขึ้น
จิ๋งจิ่วนอนอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่
เจ้าล่าเยวี่ยนั่งอยู่ที่ปลายเก้าอี้ไม้ไผ่
แมวขาวฟุบอยู่ในอ้อมอกของนาง
จักจั่นเหมันต์เกาะอยู่บนหัวของมัน
กู้ชิงและหยวนฉวี่ยืนอยู่
……
……
“อาจารย์ นับแต่กระบวนท่าที่สามเป็นต้นไป ข้ารู้สึกว่าการโคจรปราณกระบี่มีปัญหา เวลาประสานกับเพลงกระบี่แล้วคล้ายขาดอะไรบางอย่างไป”
กู้ชิงมิใช่เพิ่งจะมาพบปัญหานี้ในตอนนี้
เมื่อเก้าปี้ก่อน หลังจากที่เขาเริ่มฝึกเพลงกระบี่แบกสวรรค์ที่จิ๋งจิ่วให้เขามา เขาก็รับรู้ได้ถึงปัญหานี้อย่างรวดเร็ว
ที่เรือนเป่าซู่ในเมืองเฉาหนานในอดีต ในตอนที่เขาเรียนรู้วิธีทำลายข่ายพลัง ความรูู้สึกเช่นนี้ก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
หากเปลี่ยนวิธีบรรยายเป็นอีกวิธีหนึ่งก็คือ ในบางครั้งบางคราว เคล็ดกระบี่แบกสวรรค์นั้นมิค่อยคล้ายเคล็ดกระบี่ หากแต่คล้าย…
“ข่ายพลัง เจ้าจะเข้าใจว่าเคล็ดกระบี่แบกสวรรค์เป็นข่ายพลังอย่างหนึ่งก็ได้ ปรับเปลี่ยนการโคจรปราณกระบี่ไปตามสถานการณ์ความเหมาะสม ก็จะสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้”
จิ๋งจิ่วคิดไม่ถึงว่าก