เขียนไว้ว่า
สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่งกระบี่
กู้ชิงและหยวนฉวี่ย่อมต้องจำได้ เพียงแต่จนกระทั่งถึงตอนนี้ พวกเขาถึงได้เข้าใจว่าที่แท้แล้วนั่นมิใช่การเขียนเอาไว้แค่เพื่อให้ดูดี หากแต่มีความหมายจริงๆ
แมวขาวที่ฟุบอยู่ในอ้อมอกของเจ้าล่าเยวี่ยขยับร่างกายเล็กน้อย
เจ้าล่าเยวี่ยคิดถึงคำเล่าลือเรื่องหนึ่งขึ้นมา จึงกล่าวถามว่า “ได้ยินว่าเหนือขั้นทะลวงสวรรค์ยังมีสภาวะอื่นอยู่อีก?”
กู้ชิงและหยวนฉวี่เองก็รู้สึกสนใจขึ้นมา
จิ๋งจิ่วกล่าว “ซ่อนพิภพ”
บนยอดเขาแปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงัด
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร เจ้าล่าเยวี่ยถามขึ้นมาว่า “แล้วเหนือขึ้นไปอีกล่ะ?”
จิ๋งจิ่วส่ายศีรษะ พลางกล่าวว่า “สภาวะนั้นมีอยู่แค่ในจินตนาการ กระทั่งปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักก็ยังไปไม่ถึง ไม่ต้องไปคิดถึงมัน”
แมวขาวหลับตา คล้ายกำลังหลับอย่างสบาย แต่ความจริงแล้วมันกำลังฟังอยู่อย่างเงียบๆ
มันย่อมต้องรู้จักซ่อนพิภพ
มันยังรู้อีกว่าจิ๋งจิ่วไม่ได้บอกว่าสภาวะนั้นมีชื่อว่า ‘สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง’
แล้วก็ตัวหนังสือที่อยู่ในหน้าแรกของคัมภีร์กระบี่
นั่นก็เป็นกระบี่เล่มหนึ่ง
กระบี่สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง
มันค่อนข้างผิดหวัง จนท้ายที่สุดจิ๋งจิ่วก็มิได้พูดถึงกระบี่เล่มนั้น
กระบี่เล่มนั้นไปอยู่ที่ไหนกันนะ?
……
……
ฤดูใบไม้ผลิเยื้องย่างมาเยือน ริมธารสี่เจี้ยนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว จากนั้นก็ถูกดอกไม้ที่เบ่งบานอยู่บนหน้าผาทั้งสองฝั่งธารย้อมจนเป็นสีแดง
ชิงซานจั
