ดงานชุมนุมสืบทอดกระบี่ขึ้นอีกครั้ง ยอดเขาเสินม่อยังคงไม่มาเข้าร่วม
คุณหนูของสำนักเสวียนหลิงมาชมงานเป็นครั้งที่สี่ติดต่อกัน รุ่งเช้าวันที่สองหลังงานชุมนุมสืบทอดกระบี่เสร็จสิ้นลง นางก็มาเยือนยอดเขาเสินม่ออีกครั้ง
ปีนี้นางได้รับการต้อนรับให้ขึ้นไปบนยอดเขา กู้ชิงยังคงใช้กาเหล็กต้มน้ำชา
นางรู้ว่านี่เป็นการต้อนรับที่หาได้ยากยิ่ง ต่อให้เป็นท่านแม่ของตัวเอง หรือกระทั่งเหล่าไท่จวินมาเยือน ก็ยังมิแน่ว่าจะได้รับการต้อนรับเช่นนี้ ดังนั้นจึงยิ้มอย่างภูมิใจคล้ายกับชื่อของนาง
เจ้าล่าเยวี่ยคิดถึงเรื่องในสวนดอกเหมยเก่าของเมืองเจาเกอ จึงกล่าวถามว่า “เหล่าไท่จวินสุขภาพเป็นอย่างไรบ้าง?”
ครั้งนั้นเต๋อเซ่อเซ่อไปยังสวนเหมยเก่าเพื่อขอพบเทียนจิ้นเหรินเพื่อถามว่าเมื่อไรมารดาของตัวเองจะแต่งงาน เทียนจิ้นเหรินให้เด็กรับใช้ออกมาบอกว่าเมื่อเหล่าไท่จวินเบื่อโลกนี้ นางถามต่อไปอีก คำตอบที่ได้รับกลับมาคือสิบปี ตอนนี้คำนวณดูก็น่าจะใกล้เคียงแล้ว
“เหล่าไท่จวินแข็งแรงดี”
เต๋อเซ่อเซ่อมองไปทางเก้าอี้ไม้ไผ่ที่อยู่ด้านนอกถ้ำตัวนั้น กล่าวว่า “ตอนนั้นมีคนพูดถูก ตาแก่เทียนจิ้นเหรินแค่หลอกคนเก่งเท่านั้น”
เจ้าล่าเยวี่ยนสังเกตเห็นว่านางมิใช้เด็กหญิงเหมือนเมื่อในอดีตอีกแล้ว หากแต่เป็นสาวน้อยที่หน้าตางดงาม ขณะที่พูดก็มุ่ยปากไปด้วย ดูน่ารักทีเดียว
ในขณะที่นางเตรียมกำลังจะพูดอะไร เต๋อเซ่อเซ่อพลันลืมตาโตแล้วกล่าวถามว่า “พวกท่านรู้เรื่