ศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างที่เขาพึงพอใจก็คือเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดหลิ่วสือซุ่ย
แต่สิ่งที่เขาไม่พอใจก็คือหลิ่วสือซุ่ยแสดงไม่เป็น ไม่นานก็ถูกคนล่วงรู้อย่างรวดเร็ว จากนั้นถูกขับออกมาจากสำนัก
เดิมเขาค่อนข้างผิดหวัง แต่ภายหลังพบว่าการที่ศิษย์ที่ถูกขับออกจากชิงซานคนหนึ่งกลายมาเป็นนักฆ่าของปู้เหล่าหลินก็เป็นถือเรื่องที่ดีมากเช่นกัน
นี่จะต้องสร้างความอับอายขายหน้าให้แก่สำนักชิงซานอย่างมาก
ยิ่งไปกว่านั้นพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรของหลิวสือซุ่ยนั้นดีจริงๆ ดีจนกระทั่งเขาเองก็ยังรู้สึกเสียดาย
ดังนั้นเขาจึงพาหลิ่วสือซุ่ยกลับมายังปู้เหล่าหลิน จากนั้นคอยสังเกตเป็นเวลาห้าปี
หากเป็นคนอื่น เขาจะต้องคอยสังเกตนานกว่านั้นเป็นแน่ แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหลิ่วสือซุ่ยจะไปสังหารลั่วไหวหนาน
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา หลิ่วสือซุ่ยก็ไม่อาจหักหลังปู้เหล่าหลินได้อีก
เหตุผลที่สำคัญกว่านั้นก็คือในที่สุดซีหวังซุนก็เริ่มเชื่อใจเขา เริ่มใช้เขา กระทั่งเริ่มถ่ายทอดเพลงกระบี่ให้เขา
แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหลิ่วสือซุ่ยยังคิดอยากจะสังหารถงหลูด้วย
เมื่อมองดูชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะ สายตาของซีหวังซุนเย็นยะเยือกเล็กน้อย
“หากมีคนที่เหมาะสม ข้าสามารถไปฆ่าให้ได้” หลิ่วสือซุ่ยก้มหน้าพลางกล่าว
